| |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
دروازه
ی کوفه(نوحه)
ای سرت بر سر نی ساربان دل من
خم شده نیزه ی تو به سوی محمل من
چرا زخون صورتت رنگ شده
قرآن بخوان که دلم تنگ شده
حسین حسین! یا اخا مولا حسین!
حسین حسین! یا اخا مولا حسین!
جلوه ی طور، حسین، سوره ی نور، حسین
دیگر از محمل من، نشوی دور، حسین!
من زائرِ، گودی قتلگهم
از نوک نی، نگهم کن نگهم
حسین حسین! یا اخا مولا حسین!
حسین حسین! یا اخا مولا حسین!
نیزه دارِ تو زَنَد خنده بر گریه ی من
تو به من گریه کن و تو به من حرف بزن
حسین من، من فدای سر تو
خون خدا، چکد از حنجر تو
حسین حسین! یا اخا مولا حسین!
حسین حسین! یا اخا مولا حسین!
روز آغاز نبود این چنین باور من
تو شوی بر سر نی، سایه بان سر من
نوک نی و، سر نور عین من
خاکستر و، صورت حسین من
حسین حسین! یا اخا مولا حسین!
حسین حسین! یا اخا مولا حسین!
یا اخا! کشت مرا نگه دختر تو
اشک چشمش به رخ و نگهش بر سر تو
یک دم نگاه، به روی فاطمه کن
با دخترت، لحظه ای زمزمه کن
حسین حسین! یا اخا مولا حسین!
حسین حسین! یا اخا مولا حسین!
ای دعای لب من در نماز شب من
در فراق تو نفس گشته تاب و تب من
آن که نهد سر به حکم تو من
بگو بگو سر به پایت شکنم
حسین حسین! یا اخا مولا حسین!
حسین حسین! یا اخا مولا حسین!
تشنه ام تشنه ی لب عطشان توام
به خدا شیفته ی صوت قرآن توام
نثار تو گل تکبیر کنم
قرآن بخوان تا که تفسیر کنم
حسین حسین! یا اخا مولا حسین!
حسین حسین! یا اخا مولا حسین!
|
|
|
|
|
