|
گودال (نوحه)
رفتم از کنار قتلگاهت
خدا پشت و پناهت، خدا پشت و پناهت
می گریم و می کنم نگاهت
خدا پشت و پناهت، خدا پشت و پناهت
داغ تو چه خاکی به سرم کرد
جامه ی اسیری به برم کرد
با قاتل تو هم سفرم کرد
مانده در دلم شرار آهت
خدا پشت و پناهت، خدا پشت و پناهت
رفتنم بود به کوفه مشکل
می روم ولی نمی رود دل
تو بر سر نیزه، من به محمل
اشک خود کنم نثار راهت
خدا پشت و پناهت، خدا پشت و پناهت
ای واعطشا ترانه ی تو
مقتل شده آشیانه ی تو
جان داده به روی شانه ی تو
شش ماهه صغیر بی گناهت
خدا پشت و پناهت، خدا پشت و پناهت
کو قاسم و عون و جعفر تو
عباس و علیّ اکبر تو
گر نیست سپاه و لشگر تو
من یک تنه می شوم سپاهت
خدا پشت و پناهت، خدا پشت و پناهت
افسوس که حرمتت دریدند
ننگ دو جهان به جان خریدند
لب تشنه سر تو را بریدند
رگ های گلو بود گواهت
خدا پشت و پناهت، خدا پشت و پناهت
ای در یم خون نشست سفینه
ای دسته گل تو زخم سینه
نیلی شده صورت سکینه
از کینه ی خصم رو سیاهت
خدا پشت و پناهت، خدا پشت و پناهت
|
