| |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
گودال روز
عاشورا(نوحه)
حرمت زهرا را دریدند در قتلگه خنجر کشیدند
حسین او را سر بریدند
از این غم شد به پا شور قیامت
فاطمه فاطمه! سرت سلامت
******
رنگ از رخ زینب پریده گردیده زهرای شهیده
زائر رگهای بریده
از این غم شد به پا شور قیامت
فاطمه فاطمه! سرت سلامت
******
امت عجب شرم از خدا کرد حق محمد را ادا کرد
سر حسینش را جدا کرد
از این غم شد به پا شور قیامت
فاطمه فاطمه! سرت سلامت
******
قاتل برون آمد زگودال زهرا رود او را به دنبال
حسین میزند پرو بال
از این غم شد به پا شور قیامت
فاطمه فاطمه! سرت سلامت
******
بین زنان داغدیده یک اسب بیصاحب رسیده
از سوز دل شیهه کشیده
از این غم شد به پا شور قیامت
فاطمه فاطمه! سرت سلامت
******
صحرا پر از آتش و دود است صورت دختری کبود است
گناه او مگر چه بوده است
از این غم شد به پا شور قیامت
فاطمه فاطمه! سرت سلامت
******
صدپاره پیکر حسین است بریده حنجرحسین است
ای وای این سر حسین است
از این غم شد به پا شور قیامت
فاطمه فاطمه! سرت سلامت
روز عاشورا (نوحه)
فریاد وامحمدا حق رسالت شد ادا
با لب تشنه از قفا سر حسینت شد جدا
واویلتا واویلتا واویلتا واویلتا
انّا الیه راجعون گودال شد دریای خون
با رأس خونین حسین شمر آمد از مقتل برون
واویلتا واویلتا واویلتا واویلتا
این مرکب بیصاحب است، در شعلهی تاب و تب است
یالش به خون رنگین شده، چشمش به سوی زینب است
واویلتا واویلتا واویلتا واویلتا
حسین دست و پا زند، فاطمه را صدا زند
دشمن در آن دریای خون، آتش به خیمهها زند
واویلتا واویلتا واویلتا واویلتا
اَینَ مُعِزُّ الاولیا؟ مهدی بیا! مهدی بیا!
در قتلگه جاری شده، خون تمام انبیا
واویلتا واویلتا واویلتا واویلتا
عرش خدا از صدر زین، افتاده برروی زمین
یا فاطمه! یا فاطمه! بیا حسینت را ببین
واویلتا واویلتا واویلتا واویلتا
طفلی به صحرا شیونش، افتاده لرزه بر تنش
از ترس دشمن می دود، آتش گرفته دامنش
واویلتا واویلتا واویلتا واویلتا
|
|
|
|
|
