در مدح حضرت مسلم علیه السلام

از حق سلام با دم جان بخش جبرییل
بـــر روح پـــــاک زادۀ آزادۀ عقیـل
مسلم که بـود بر دو ذبیـح خدا خلیل
مسلم که گشت در ره خون خدا قتیل
           مسلم هم او که سینه سپر پیش هر بلاست
           مسلـم که بـا شهـادت او کوفـه کـربلاست

مسلم که هست خون خدا مدح‌گسترش
مسلم که بـود روح ولایـت بــه پیکـرش
پیـش از تمــام هاشمیان شد جدا سرش
تقـدیم آفتــــاب شده پنــــج اختـرش
                   او در وفا و عشق ابوالفضل دیگر است
                   سـرباز نجل فاطمه سردار بی‌سر است

او زائـر حسین بــه دارالامــــــاره بـــود
چشمش محیط خون و دلش پر شراره بود
از تیــغ و تیـر و نیـزه تنـش پـاره‌پاره بود
جــاری ز آسمـان نگــاهش ستـــاره بود
                            یار به خون نشستۀ فرزند فاطمه
                            زوار دست بستـۀ فـرزند فاطمه

اول کسـی کـه رو بــه حـرم از فراز بام
با دست بسته داد به مولای خود سلام
خـونش حلال گشـت ولی در مه حرام
از او بــه تیـر و نیــزه گــرفتند احترام
                   بـالای بـام از تـن او ســـر بـریده شد
                  بر خاک کوچه‌ها تن پاکش کشیده شد

لب تشنه چون بریده شد از تیغ حنجرش
ذکــر حسیـن بـود نفـس‌هـــای آخرش
از روی بـــام نقـش زمین گشت پیکرش
بعـد از بـدن ز بــام سـرازیـر شـد سرش
                 گویی به چشم دید همان دم ز صدر زین
                 جسم عـزیـز فــاطمـه افتــاد بـر زمین

از بام و کوچه داشت به دریای خون نگاه
بـــر تــــــل زینبیـه و گــودال قتلگـاه
مـی‌گفـت یــا حسیـن میـا کـوفه آه آه
چشـم سپاه کــوفه بـود همچنان به راه
                              تا زخم‌ها زنند فزون از ستاره‌ات
                              تازند اسـب بر بدن پـاره‌پاره‌ات

دیدم ز کوفه بر سر نیزه سر تو را
دیدم هـــزار پـاره تن اکبر تو را
تیـر سه‌شعبه و گلوی اصغر تو را
در زیـر خارها جسد دختـر تو را
                         با خــود حساب کینـۀ آل‌امیه کن
                         بگذر ز کوفه، رحم به حال رقیّه کن

این خلق می‌زنند علیه تـو طبل جنگ
ترسم که بشکنند جبین تو را به سنگ
بر اصغـر تـــو آب دهند از دم خدنگ
ترسم شود ز خون گلویش رخ تو رنگ
                        کـوفه میـا کـه در شرر شعلۀ غمت
                        سوزد ورق ورق اثر نخل «میثمت»

 

یک ماه خون گرفته 7- غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : سه شنبه 14 آبان 1392
آخرین بازدید : شنبه 3 مهر 1400
تعداد بازدید کننده : 2847
دفعات مشاهده : 2955
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

خبر داغ

عصر شعر عاشورایی / شعر خوانی محمد سعید میرزایی

رسم اهل ادب/ مداحی واجب، مداحی مستحب، مداحی حرام

حاج اصغرسعیدمنش / این دل تنگم عقده ها دارد...

قال رسول الله صل الله علیه واله و سلّم

همـانا در نهــان مـردم بـا ایمـان، معـرفت و شنـاختی نسبت بـه امــام حسیـن علیه السلام نهفته است.

(البحار: جلد 43، صفحه 271)
مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک