سوم

 

نام زهرا شد چراغ خانه‌ام

من به دور نام او پروانه‌ام

احمد و حیدر، سلامش کرده‌اند

آسمانها را به نامش کرده‌اند

دیدۀ حیدر به سوی ماه بود

آنسوی در ناله‌ای کوتاه بود

شب که رد ناله‌اش را می‌گرفت

تا سحر دنباله اش را می‌گرفت

او نشسته در کنارش جبریل

حضرت «راحیل» خواهد شد رحیل

هر چه کوچ فاطمه نزدیک شد

شام مولا بیشتر تاریک شد

گر چه نای ناله‌اش دیگر نبود

ذکر زهرا غیر «یاحیدر» نبود

ردّ خون لاله بود و فاطمه

کودکی شش ساله بود و فاطمه

وای آتش با تو ای کوثر چه کرد؟

باد با آن غنچۀ پرپر چه کرد؟

کور بودند و تو را نشناختند

گوشوارت را چرا نشناختند

ای مقام تو فراتر از همه

آه ای زهرای اطهر، فاطمه!

راز شعر عرشی‌ام مولایی‌ است

صورت و معنای آن زهرایی است

قافیه هر جا گلِ زهرا شود

آخرِ آن ختم با مولا شود

قافیه هر جا گلِ نیلی شود

آخر آن ضربۀ سیلی شود

قافیه گاه آن سوی در می‌شود

آن سوی در: یاس، پرپر می‌شود

آن سوی در: یک بهار سوخته است

دیدۀ خورشید بر در دوخته است

آن سوی در: خانه دیگر سوخته است

یک گل‌سرخ آنسوی در سوخته است

حوری قصر ملائک، شعله‌ور

آسمان جا مانده است، آن سوی در

آن سوی در، آتش است و دود، وای

آن سوی در، اسم اعظم بود، وای

آن سوی در آن سوی در، آن سویِ

آتش است و آتش است و گیسویِ...

آن سوی در آتش است آنسوی آ-

تش تویی، آن سوی تو: دیوار- تا ...

آن سوی در فرصتی کوتاه بود

آن سوی در غنچه‌ای در راه بود ...

کیست مولا؟ آن «صراط مستقیم»

مخزن‌الاسرار «رحمان» و «رحیم»

آن صراط مستقیم آیا کجاست؟

جز به سمت خانۀ زهرا کجاست؟

باب آن بر روی خاتم باز شد

با کلید اسم اعظم باز شد

اسم اعظم چیست؟ نام فاطمه

ذکر پیغمبر، سلام فاطمه 

عهد عقیق روایت دوم – محمّدسعید میرزایی

تاریخ ارسال : دوشنبه 24 مهر 1396
آخرین بازدید : یکشنبه 29 اردیبهشت 1398
تعداد بازدید کننده : 748
دفعات مشاهده : 749
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

مناجات ماه رمضان

سرود میلاد امام حسن مجتبی علیه السلام

مناجات ماه رمضان

قال الصادق علیه السلام

در شب نوزدهم ماه رمضان، تقدیر، و در شب بیست و یکم، قضا، و در شب بیست و سوم، تصویب اموری است که در طول سال تا شب قدر آینده تحقق خواهد یافت و خداوند – بزرگ ستایش – هر چه برای خلقش خواهد، آن کند.

(وسائل الشیعه: 4/261)
مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک