در مدح حضرت زهرا سلام الله علیها

ای حجـــرۀ تــو کعبــۀ افـلاک در زمین
جبـریـل را بـه خـاک در خـانـه‌ات جبین
بـا آن کـه هست رکن همـه رکن‌هـا علی
بـودی تـو رکـــن اعظـم آن قبلـۀ یقیـن
تو کیستی که چهره به پایت نهد حسین؟
تو کیستی که گشته علی با تو هم‌نشین؟
                             اسماء تـوست شاهد اوج جلال تو
                             جبریل، پر شکسته به سیر کمال تو

تــو روح پـــاک در تـن پـاک پیمبری
هم جان مصطفـایی و هم رکن حیدری
در هـل‌اتی و کوثر و تطهیر و قدر و نور
معلــوم می‌شـود که تو از مـدح برتری
وصـــف تـو را بــه ام‌ابیهـا رقـم زدند
تنهــا تـویی که بر پدر خویش، مادری
                       عیسی چو باغ لاله دمیده است از دمت
                       از مـا ســلام بر دو مسیح و دو مریمت

ای زیـر سایـۀ تــو جهـان‌گستر، آفتاب
بــر خـانـۀ گلیـن تــو آرد سـر، آفتاب
تا صبح حشر، چادر خجلت کشد به سر
یک دم اگر تـو چهـره گشایی در آفتاب
بـالله قسـم کـه فخـــر کند بر ستارگان
بـر تـو اگـر خطـاب کنـد مـادر، آفتاب
                                  از آفتاب برتـر و از آسمان سری
                                  تنهـا ستارگان زمین را تو مادری

تـو آفتاب خلـق جهـان ذرّه‌های تو
تو دستگیر مایـی و ما خاک پای تو
اصـلاً جهان نبود،تو بودی و بعد تو
گردیـد خلـق، خلقـت عالم برای تو
هجده بهـار داری و گم گشته روزگار
در بیـــن ابتـدای تـو و انتهـای تو
                             بـا آنکـه سایـۀ تـو بـود بـر سر همه
                             قـدر تـو مثـل سورۀ قدر است فاطمه

در وصف تـو لبـم به سخن وا نمی‌شود
قطـره حــــریف وسعت دریا نمی‌شود
پــــروندۀ عبــــادت و طاعــات انبیا
والله بــی ولای تـــو امضــا نمی‌شود
                    احمد که سایه‌اش همـه را سایـۀ خداست
                    گـوید به حشر، دختر من فاطمه کجاست؟

تــو مــادر تمـامی خوبــان عـالمی
تو بوستـان جنـت گـل‌هـای مریمی
روح تو در وجود تو روح محمد است
پیغمبر است تـو، تـو رسـول مکرمی
از بنــدگی جــلال خـدایی گرفته‌ای
در عیــن بنــدگیت خدای مجسمی
                               محشر کتاب منقبت توست فاطمه
                               آن روز، روز سلطنت تـوست فاطمه

آن روز روز سلطنت و اقتــدار تـوست
جنت، جحیم، یکسره در اختیار توست
تا از کـرم بـه عرصـۀ محشر قدم نهی
حتی دل رسـول خدا بی‌قــرار توست
روزی که مــادر از پسـر خود کند فرار
خواهند دید شیعـۀ تـو در کنار توست
                             روز جـزا بــه جـای خدا داوری کنی
                             ما را به لطف و مرحمتت مادری کنی

چـون رو به سوی عرش، به امر خدا کنی
یک لحظـه دوستـان خودت را صدا کنی
چونان که مرغ، دانـه جدا می‌کند ز خاک
مـا را بـه دسـت مـرحمت خود سوا کنی
دسـت دعــا بـه سوی خـدا می‌کنی بلند
تـــا شیعـــه را ز آتـش دوزخ رهـا کنی
                              بغض همه به فیض تو تکبیر می‌شود
                              آن روز نـام فاطمـه تفسیــر می‌شود

آن کس که گشت قـاتل ثلث زراره‌ات،
ابــر سیـه کشیـد بــه روی نظاره‌ات،
بـا شــدت تمــام تــو را تازیـانه زد،
بشکست ضـرب سیلی او گوشواره‌ات،
آن کــو قبـالـۀ فـدکت را ز هـم درید،
وز او رسیـد ضـربـه به پهلو دوباره‌ات،
                                 با آن که نیست راه نجاتی برای او
                                 تـرسم که باز، درگذری از خطای او

لطـف تـو و کـرامت تـو فـوق عالم است
گر کل خلق را بـه تو بخشد خدا، کم است
سجــــادۀ نمــــاز تـــو آغـوش کبـریا
دست تــو بوسه‌گـاه رسـول مکـرم است
چـون صحبت از شفـاعت روز جـزا شـود
نــام تــو از تمـام شفیعـان مقـدم است
                        «میثـم» همیشه در گـرو منت شماست
                        لطف و عطا و جود و کرم عادت شماست

 

صدف نبوت 5 – غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : پنجشنبه 17 فروردین 1391
آخرین بازدید : سه شنبه 28 آبان 1398
تعداد بازدید کننده : 2918
دفعات مشاهده : 3103
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

قطعه طلوع/ گروه همخوانی ستایشگران خورشید

سرود میلاد امام صادق علیه السلام

سرود آغاز امامت امام زمان (عج)

سرود میلاد نبی مکرم اسلام حضرت محمد صلوات الله علیه

قال امیرالمؤمنین علیه السلام

دودمان او [رسول الله] بهترین دودمان است و شجره‌اش بهترین شجره، شاخه‌هایش در اعتدال است و میوه‌هایش آویخته، زادگاهش مکّه است و هجرتش به (مدینه) طیبه، در آن جا آوازه‌اش بلند شد و صدای (دعوت) او از آن جا به همه جا رسید.

(نهج‌البلاغه، الخطبه 161)
مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک