در مدح مولا امیرالمؤمنین علیه السلام

در مکتب اهل فضل و ایمان  

قرآن، علی و علی‌ست قرآن  

توحید، علی، علی‌ست توحید  

ایمان، علی و علی‌ست ایمان  

اعمال، علی، علی‌ست اعمال  

میزان، علی و علی‌ست میزان  

معبودِ هماره غرق معبود  

انسان همیشه فوق انسان  

در کوی وصال او پرد دل  

از خاک قدوم او دمد جان  

عالم به در سراش سائل  

خلقت به یم عطاش مهمان  

مرهون شفاش نجل مریم  

محتاج دعاش پور عمران  

یک ذرۀ او هزار خورشید  

یک قطرۀ او هزار طوفان  

یک جملۀ او هزار حکمت  

یک گفتۀ او هزار عرفان  

یک بندۀ حکمتش ابوذر  

یک شیفتۀ ولاش، سلمان  

یک آینه از جمال او نور  

یک سوره ز وصف اوست فرقان  

کعبه به ولادتش مزین  

عالم به ولایتش مسلمان  

خلقت همه عبد و اوست مولا  

عالم همه مور و او سلیمان  

خیبرشکن رسول اکرم  

سردار سپاه حی سبحان  

پیراهن نو تن رعیت  

پیران کهنه سهم سلطان  

کی دیده چنین بزرگواری؟  

کی داشته این عطا و احسان؟  

در اوج حکومت از کرامت  

بر طفل یتیم می‌پزد نان  

فردا به فرشته می‌کند ناز  

گر یک نظر افکند به شیطان  

بر دادن خاتمش کند فخر  

ختم رسل و خدای منان  

گه تیغ کشد به حفظ اسلام  

گه رنج برد برای قرآن  

ای ماه، نهاده رو به خاکت  

ای داده به آفتاب فرمان  

تو کیستی ای تمام تاریخ؟  

تو کیستی ای امام دوران؟  

تو کیستی ای هماره پیدا؟  

تو کیستی ای همیشه پنهان؟  

هم وهم ز وصف توست عاجز  

هم عقل ز کار توست حیران  

یک خوشه ز خرمن تو فردوس  

یک لاله ز روضۀ تو رضوان  

گر عمر جهان تمام گردد  

مدح تو نمی‌رسد به پایان  

مرهون دعای توست عالم  

محتاج عطای توست درمان  

تو بودی و ما همه نبودیم  

بستیم به دوستیت پیمان  

از پای تو چشم برنداریم  

از دست دهیم اگر سر و جان  

ماییم و تولی و تبری  

جان را بستان و این دو مستان  

با مهر تو دوزخ است جنت  

بی مهر تو جنت است نیران  

دامان شما و دست «میثم»  

ای دست دو عالمت به دامان!    

صیام تا قیام 4 – استاد سازگار

تاریخ ارسال : یکشنبه 16 مرداد 1390
آخرین بازدید : یکشنبه 17 فروردین 1399
تعداد بازدید کننده : 1840
دفعات مشاهده : 1882
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

سرود میلاد حضرت علی اکبر (ع)

شعر ولادت حضرت علی اکبر علیه السلام

شعر موالید امام حسین و حضرت عباس علیهم السلام

ولادت حضرت ابالفضل العباس علیه السلام

قال رسول الله صل الله علیه وآله و سلّم

خداوند جوانی را که جوانی خویش را در راه طاعت خداوند متعال بگذارند دوست می‌دارد.

(میزان الحکمة: 3206)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک