در مدح حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

ای جهان در مزار تو شده گم             حـرم مخفـــی‌ات دل مـردم
بهتــرین مـام برتـرین ابنـاء     برترین دخت بهترین اب و ام
هـم ز نـورت سمـا پر از انوار     هم ز نسلت زمین پـر از انجم
وصـف مدح تو در کتاب خدا     کـوثـر است و لیـذهب عنکم
هفـت اب را تو اولین مادر
پنـج تن را چو روح در پیکر

ای همـه جـان عالمت بـه فدا             مـــادر یـــازده امــام هـدی
دامن پــــاک‌تــر ز تطهیـرت     پـــرورشگــاه سیـــدالشهـدا
به تو داده است تکیه جان نبی     از تو نوشیده شیــر خـون خدا
بر در خـانـۀ تـو هر شب و روز     می‌دهد احمد این خجسته‌ ندا
کای شما را چه صبح و ظهر چه شام
از رســـول خــــدا ســلام ســلام

کیستی تــو تـمــام طـاهایی             دخــت احمـــد ام ابیـهــایی
هرچه گویم کم است فاطمه‌ای     و آنچه خوانم خطاست زهرایی
مـا همـه ذره و تـو خورشیدی     مــا همـه قطــره و تو دریایی
در کنـــار تـمــامـی ســادات     شیعـه گـویـد تـو مــادر مایی
روشنی‌بخش بینشی زهرا
مــادر آفــرینشی زهــرا

تـو تمــام محمــــدی زهـرا             بلـکه مـام محمـدی زهــرا
بـوی جنـت نه بلکه بوی خدا     بـر مشــام محمـدی زهـرا
همه جـا رو‌به‌رو ز قـدر و جلال     بـا قیــام محمـــدی زهـرا
هـــــم‌نشیـن علــی ولی‌الله     هــم‌کـــلام محمدی زهـرا
هل اتی قدر نور فرقانی
تـو تمـام تمـام قـرآنی

سـایه‌ات آفتــاب اهـل‌ بهشـت             اشک چشمت گلاب اهل بهشت
مهــر تــو مهـر یــازده پسـرت     نعـمت بی‌حساب اهـل بهـشت
حسنین تــو ای بهشـت رسول     دو بــزرگ شبــاب اهـل بهشت
بـا وجـودی که گم شده حرمت     حــرم تـوست باب اهل بهشت
مصطفی می‌ستود خوی تو را
می‌شنید از بهشت بـوی تو را

ای سمــاوات را الـهـــۀ نـــور             نـاقـه‌ات را زمــام طــرۀ حور
در حـریـم تـــو مــاه نـامحرم     چشم خورشید از جمال تو دور
جز تـو ای مــادر حیا و حجاب     کس نپوشیده رخ ز دیـدۀ کور
تو که هستی که ذات پاک خدا     به سـرور تــو می‌شود مسرور
دست و چشم تو دست و چشم خداست
مهــر و خشـم تـو مهـر و خشم خداست

ای شفاعت بهـای چادر تو             وی حیـا رونمـای چـادر تو
انبیـا را چو جامـۀ یـوسف     بر روی دیده جـای چادر تو
گل لبخند لاله‌هـای بهشت     گشته جاری به پای چادر تو
سیـزده آیـۀ حجــاب بود     نقشی از وصله‌های چادر تو
با چنین عزت و شرف باید
کـار مریـم ز فضـه‌ات آید

ثـــــروت انبـیــــــا ارادت تــو             افـتـخــار خــدا عـبـــادت تــو
گـــریــه و التمــاس، شیـوۀ مــا     کـرم و عفـو و جـود، عـادت تــو
تا زمان هست و بود بوده و هست     لحظــه‌هــا لحظــۀ ولادت تــو
زنــدگــی‌نـــامـه نبـــوت بــود     از ولادت الــــی شهـــادت تــو
نه فقط دخت احمدی زهرا
هم علی، هم محمدی زهرا

ای رســول خــدا ثنــاگویت              قبلـــۀ قلــب اولیــــا کویت
ای مــدال حمـــایت از مولا     هـم روی سینـه هم به بازویت
بــه کدامین گنه تو را کشتند     به چه جرمی شکست پهلویت
تـو به از حوری از چه رو افتاد     سـایـۀ دسـت دیـو بـر رویت
خوب حـق نمک ادا کردند
عوض خود تو را فدا کردند

جگــرت شمــع در شـب تـارت               خـون دل بود و چشم بیدارت
کــوچـه و آفتـــاب شـاهد بود     کـه چـه آمد به مـاه رخسارت
بــه تـو بــاید گـریست یا زهرا     کــه ز هــر کـس رسید آزارت
باکه گویم که سوخت در پس در     گـــل رو از شــــرارۀ نــارت
گیرم آتش به باب خانه زدند
از چـه رو بـر تـو تازیانه زدند

به محمد قسم تـو را کشتند     به چه جرمی چرا، چرا کشتند
چنـد تن ریختند بـر سـر تو     فـاش گـویم که بارها کشتند
مـادر وحی را به خـانۀ وحی             بـه خــداونـدی خدا کشتند
بین دیـوار و در حسین تو را     در بیـــابـــان کربـلا کشتند
این جنایت همین که یافت وقوع
کشتن اهــل‌بیـت گشت شـروع

بعـد تــو فتنـه‌‌هـا بـه‌پـا گردید             فــرق شیـر خدا دوتـا گردید
طشت خون شد دل امام حسن     تیـرهـا سهـم مجتبـی گردید
پیکــر چـــاک‌چـــاک ثــارالله     نقـش صحـرای کـربلا گردید
تـــا ابــــد قتــــل آل پیغمبر     سنـت خیــل اشقیــا گردید
«میثم» این ظلم و فتنه و بیداد
تــا قیـامـت نمـی‌رود از یـــاد

 

نبوت 4 – غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : شنبه 27 فروردین 1390
آخرین بازدید : سه شنبه 30 بهمن 1397
تعداد بازدید کننده : 1510
دفعات مشاهده : 1617
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

مدح حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها)/ استاد غلامرضا سازگار

سرود ولادت حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها)

آلبوم صوتی مادرانه / اجرا: سید محمد سادات اخوی

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک