در مدح حضرت زهرا سلام الله علیها

ای خاک تو چشم آسمان‌ها                بـانـوی همیشـۀ جهـان‌ها
اوج تـو بلنــدتــر ز امکـان       عمـر تو فــزون‌تر از زمان‌ها
جایی کـه پدر شود فـدایت       زیبد که شود فـدات جان‌ها
بـا آنکه همـاره از تـو گویند       لالند بـه مدحتـت زبـان‌ها
حقا که تـویی فخـر خداوند             بـر خلـق زمیـن و آسمـانها
سر تـا بـه قدم همه خدایی       ای بنـدۀ بــرتـر از گمان‌ها
عطر نفست سرشت احمد
سر تـا قدمی بهشت احمد

هـر نبض تو یک پیام قرآن       بر هـر نفست سلام قرآن
خوی تـو بــود تمام توحید       روی تو بــود تمـام قرآن
فضه کـه کنیز توست عمری       بـوده سخنش کلام قران
حرمت ز تو می‌گرفت احمد       آنگـونه که احتــرام قرآن
سـوگند بـه عمـر کـوتـه تو                از تـوست بلند، نام قرآن
از تـربت مخفـی تـو خیزد       انــوار علــی‌الدوام قرآن
ای وسعت ملک حق مزارت
ماییـم همیشــه در کنارت

مــا ســائــل و لطـف تـو خدایی       کـــارت هـمــه‌دم گــره‌گشـایی
در حشــر ز قـــد و قــامـت تـو       پیـــداسـت جـــلال کبــریـایی
پیغـــامبـری بــــه روز محشــر       بی مهــر تــو نیسـتش رهــایی
این نیست عجب که در صف حشر       گــر بـر تــو دهـد خـدا خـدایی
چــون پـرده ز چهــره بـرگــرفتی              کـــردی بـــه علـی خـدانمـایی
رضـوان کـه بهشت در یــد اوست       دارد ز تــــو رتـبـــۀ گـــدایـی
ممدوحۀ قـدر و کوثری تو
چون ذات خدا مطهری تو

ای حــامـل وحـی هـم‌کـلامت         ای سکـه احمـدی بـه نامت
هــر جـا کـه صـدای پـات آمد     بـرخاست نبـی بـه احترامت
این نیست عجب اگر به محشر     خــوانند پیمبـــران امـامت
قــد قـامـت انبیــا بلنـد است     هنگــام نمــــاز بـا قیـامت
از مـــا صلــــوات از خـداوند                 هـر لحظـه هــزارها سلامت
پیـش از همگـان شـراب کـوثر     نـوشنـد پیمبـــران ز جامت
یک خوشه ز خرمنت کرامت
یک لالـه ز دامنـت امـامت

ای در تن خویش جان احمد       وی دست و دل و زبان احمد
هـــم کــوکب دُرّی خـدایی              هـم اختـــر آسمـــان احمد
والله قسم چو وحی، زیباست       اوصــاف تـو با بیــان احمد
از عطـر تـو ای بهشت گل‌ها       لبـــریــز بـــود روان احمد
بر مــا ز کــرم تو مادری کن       ای مــــادر دودمــان احمد
در مصحف خویش نام ما را       بنویس قسم بـه جـان احمد
سـرمایـۀ مـا ولایـت توست
آن هم همه از عنایت توست

تــو دسـت خــدا در آستینـی         تــو رکــن امــیر مــؤمنینی
تــو مــادر یــــــازده امـامی       تــو دختــر ختـم مـرسلینی
بـــانـوی بــزرگ آسمـــان‌ها                 ام‌الملـکـــوت در زمینــــی
هـــم مــــادرکـــل راستـانی       هــم رکـن امـــام راستیـنی
تنهــا نــه بـــه ختـم انبیا ام       والله قســم تــو مـام دینـی
عیسی نگرد چو بر مقامت
پیـش از مادر کند سلامت

غیر از تو بهشت مصطفی کیست              همتـــای ولی کبــریـا کیست
غیــر از تـــو مــدافـع ولایــت     در راه علـی مــــرتضی کیست
یـاری که بـه حفـظ جان یـارش     شش‌ماهه خود کند فدا کیست
در راه خــــدا فتــــــاده از پـا     از دسـت علـی گره‌گشا کیست
غیـر از تـو کسی که تـا دم مرگ     یک دم ز علی نشد جدا کیست
حـق نـمـک علــی ادا شــد
هم غنچه و هم گلش فدا شد

آتــــش زدن در ولـایـــت       در محضــر کــوثــر ولایت
آثــار غــلاف تیـــغ دشمن       بــر بــازوی مـــادر ولایت
آوخ کـه ستمگران چـه کردند       بــا روح مطـهــر ولایـــت
از ابر خســوف نیلگــون شد       خــورشیـد منــور ولایــت
ای اهـل مدینه خـون بگریید                  بــر غنچــۀ پــرپــر ولایت
هــم خـانه توست قتلگاهت       هــم قبــر تـو سنگر ولایت
هر نکته که حاجت بیان است
از تربـت مخفی‌ات عیان است

ای جـان به کـف علی نهاده                قـرآن بــه زیــر پـا فتـاده
والله عـدو بـه وقـت حملـه       بـر قتــل تــو داشته اراده
بــر بــازوی تـو مدال بسته       بــر مـاه رخت نشان نهاده
می‌خـورد بـه پیکــر پیمبـر       هر ضربه که می‌شدی اعاده
این‌گونه ستم به دخت احمد       هـرگـز نکــنـد حــلال‌زاده
میثم بنـویس این روایت
زهـراست شهیـدۀ ولایت


صدف نبوت 4 – غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : شنبه 27 فروردین 1390
آخرین بازدید : دوشنبه 29 بهمن 1397
تعداد بازدید کننده : 1475
دفعات مشاهده : 1580
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

مدح حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها)/ استاد غلامرضا سازگار

سرود ولادت حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها)

آلبوم صوتی مادرانه / اجرا: سید محمد سادات اخوی

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک