موسسه هنر و ادبیات هلال

در مدح حضرت زهرا سلام الله علیها

ای خاک تو چشم آسمان‌ها       بــانوی همیشــۀ جهـان‌ها
اوج تــــو بلنــدتـــر ز امکــــان       عمــر تــو فزون‌تر از زمان‌ها
جــایی کــه پدر شود فدایت       زیبد که شود فدات جان‌ها
بـا آنکـه همــاره از تــو گویند       لالنـد بــه مـدحتت زبـان‌ها
حقـا کـه تــویی فخر خداوند       بـر خلــق زمیـن و آسمانها
سـر تـا به قدم همه خدایی       ای بنــدۀ بـــرتـر از گمان‌ها
عطر نفست سرشت احمد
سر تا قدمی بهشت احمد

هـر نبـض تـو یـک پیام قرآن       بر هـر نفست سلام قرآن
خــوی تــو بــود تمام توحید       روی تــو بـــود تمـــام قرآن
فضه که کنیز توست عمری       بــوده سخنش کـلام قران
حرمت ز تو می‌گرفت احمد       آنگـــونه کــه احتــرام قرآن
ســـوگند بـه عمـر کوتـه تـو       از تـــوست بلند، نـام قرآن
از تـــربت مخفـــی تـو خیزد       انــــوار علــــی‌الدوام قرآن
ای وسعت ملک حق مزارت
مـــاییـم همیشــه در کنارت

مــا ســائل و لطـف تـو خـدایی       کــارت همــه‌دم گره‌گشایی
در حشـــر ز قـــد و قـــامت تـو       پیـــداست جـــلال کبــریایی
پیغـــامبـری بــــه روز محشــــر       بی مهــر تو نیستش رهایی
این نیست عجـب کـه در صف حشر       گــر بـر تــو دهد خدا خدایی
چــون پـرده ز چهــره بـرگرفتی       کــــردی بـه علی خدانمایی
رضوان که بهشت در ید اوست       دارد ز تــــو رتبـــۀ گـــــدایـی
ممدوحۀ قـدر و کوثری تو
چون ذات خدا مطهری تو

ای حـامل وحی هم‌کلامت         ای سکه احمدی به نامت
هــر جا که صدای پات آمد     برخاست نبی به احترامت
این نیست عجب اگـر به محشر     خــوانند پیمبــــران امـامت
قــدقـامت انبیــا بلند است     هنگــام نمــــاز بــا قیـامت
از مـــا صلــــوات از خـداوند     هـر لحظه هزارها سلامت
پیش از همگان شراب کوثر     نوشنـد پیمبـــران ز جامت
یک خوشه ز خرمنت کرامت
یـــک لالـه ز دامنـت امـامت

ای در تن خـویش جـان احمد       وی دست و دل و زبان احمد
هـــم کـــوکب دُرّی خـــدایی       هــم اختـــر آسمــــان احمد
والله قسم چو وحی،زیباست       اوصـــاف تـــو بــا بیــان احمد
از عطـر تــو ای بهشت گل‌ها       لبــــریــــز بـــــــود روان احمد
بــر مـــا ز کــرم تو مادری کن       ای مــــــادر دودمــــان احمد
در مصحـف خـویش نـام ما را       بنویس قسـم بـه جان احمد
ســرمایــۀ مــا ولایـت توست
آن هم همه از عنایت توست

تــو دسـت خـدا در آستینـی         تــو رکـــن امــیر مـــؤمنینی
تــو مــــادر یــــــازده امـامی       تــو دختـــر ختـم مرسلینی
بـــانـوی بــــزرگ آسمـــان‌ها       ام‌الملـکـــــوت در زمینــــی
هـــم مــــادرکـــل راستـانی       هــم رکــن امــام راستینی
تنهــا نـــه بـــه ختـم انبیا ام       والله قســم تــو مـام دینی
عیسی نگرد چو بر مقامت
پیـش از مادر کند سلامت

غیرازتو بهشت مصطفی کیست     همتـــای ولــــی کبـــریـا کیست
غیـــر از تــــو مــــدافـع ولایـــــت     در راه علــــی مــــرتضی کیست
یـاری که بـه حفـظ جــان یـارش     شش‌ماهه خود کند فدا کیست
در راه خــــدا فتــــــــاده از پـــــا     از دسـت علـی گره‌گشا کیست
غیـر از تـو کسی که تا دم مرگ     یک دم ز علی نشد جدا کیست
حـــق نمـــک علــــی ادا شــد
هم غنچه و هم گلش فدا شد

آتــــــــش زدن در ولــایـــــت       در محضــــر کــــوثـر ولایت
آثــار غــــلاف تیـــغ دشمــن       بـــر بــــازوی مـــادر ولایت
آوخ که ستمگران چـه کردند       بـــــا روح مطهــــر ولایـــت
از ابر خســوف نیلگـــون شد       خــــورشید منــــور ولایــت
ای اهـل مدینـه خـون بگریید       بـــر غنچـــۀ پــــرپــر ولایت
هــم خـانه توست قتلگاهت       هــم قبــر تـو سنگر ولایت
هر نکته که حاجت بیان است
از تربـت مخفی‌ات عیان است

ای جــان به کف علی نهاده       قـــرآن بــــه زیـــر پـــا فتـاده
والله عــدو بـــه وقــت حملـه       بـــر قتـــل تــــو داشته اراده
بـــر بـــازوی تـــو مدال بسته       بـــر مـــاه رخت نشان نهاده
مــی‌خـورد بـــه پیکـــر پیمبـر       هرضربه که می‌شدی اعاده
این‌گونه ستم به دخت احمد       هـــرگـز نکــنـد حــــــلال‌زاده
میثــم بنـویس این روایت
زهـراست شهیدۀ ولایت

صدف نبوت 4 – غلامرضا سازگار
تاریخ ارسال : شنبه 27 فروردین 1390
آخرین بازدید : جمعه 4 خرداد 1397
تعداد بازدید کننده : 1075
دفعات مشاهده : 1119
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

معرفی کتاب یک ماه خون گرفته یازده / اثر جدید استاد غلامرضا سازگار

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک