در مدح و مصیبت حضرت مسلم ابن عقیل علیه السلام

کیستم مـن؟ خـونِ خـونِ حضرت ربّ جلیلم
اولـین قــــربـــانی ثـــارالله از نســل خلیـلم
آل عصمت را فـــدایی آل هـاشـم را سلیلم
دست بسته،تشنه لب،در یاری قرآن، قتیلم 
                               در به در، در کوچه‌های کوفه، عالم را دلیلم
                               من خـروشــان، شیـــر ثارالله، فرزنـد عقیلم

پهندشــت کـــربــلای کـــوفـه، میـــدان قیــامم
کـــوفـه بـاشد،هم زمین کربلا،هم شهر شامم
می‌رسد بوی وصال ازسنگ دشمن،بر مشامم 
بـی‌امــــامم آب گـــردد آتـش ســوزان به کامم
                                    با امامم تشنگی خوشتر زآب سلسبیلم
                                    من خـروشان، شیـر ثارالله، فرزند عقیلم

پای تا فرقم، حسینی، فرق تا پایم خدایی
پنــج فــــرزنـدم بُـوَد در یـاری قـرآن، فدایی
روی خـــونینـم، شـــده آیینــۀ ایـــزد نمایی
عضوْعضوم، می‌کنند از یکدگر، میل جدایی
                              خون به رخ، زیب جمالم زخم‌ها بر نی جمیلم
                              مـن خـروشــان، شیــر ثــارالله، فرزنـد عقیلم

کـــوچه‌هـــا دریــای دشمن بـود و من تنهای تنها
سنــگ بـــود و آتـش و شمشیر و تیـغ و تیر اعدا
خستگی بود وعطش بود و دو چشم ازاشک دریا
بـــــودم از روز ولادت، عــاشــــق فــــرزنـد زهـــرا
                            هم غریبم، هم اسیرم، هم شهیدم، هم قتیلم
                            من خــروشـان، شیــــر ثـــارالله، فــرزنـد عقیلم

سیل اشک از دیده وخون بود،جاری از دهانم
مـــدح مــولایم، حسیـن ابـن‌علــی ورد زبــانم
ریخــت قلــب زاده مـــرجانــه، از تیـــغ بیـــانم
گــــرچه بیـــرون رفت زیـر تیغ از تن مرغ جانم
                          عزتی از خود نشان دادم، که شد دشمن ذلیلم
                           مـن خروشــــان، شیـــــر ثــارالله، فـرزنـد عقیلم

کوفیان بندند اگر در کوفه بر پا ریسمانم
یـــا رود بـــازار قصّــابان تن، بهتـر ز جانم
این مصیبـت‌ها بــوَد، مُهر کلاس امتحانم
فاطمه امشب کند،در باغ جنّت میهمانم
                                لحظه لحظه می‌رسد بر گوش، بانگ الرحیلم
                                مــن خــروشــان، شیـر ثـارالله، فـرزند عقیلم

خاک کوچه،سجده‌گاه و بام کوفه، قتلگاهم
کشتنم گشتــه ثــواب و مهــر ثـارالله گناهم
همچو ماه نو، تماشایی شده روی چو ماهم
مانده بـر راس حسین و محمل زینب، نگاهم
                                 اشکْـریزان، در غـــم آن عصمـت رب جلیلـم 
                                 من خـروشـان، شیــــر ثـارالله، فرزند عقیلم

بـــام کــوفـه نــه، بــود آغــوش ثارالله، جایم
می‌زنــد، در زیــر خنجــر، یوسف زهرا صدایم
خلق را،با دست‌های بسته‌ام،مشکل‌گشایم
خـــاک پـــای میثم تمـــار مـــولایش، نمـــایم
                           صدچو «میثم» گر شود در عرصه محشر، دخیلم
                           مــن خـروشــــان، شیــر ثـــارالله، فـــرزند عقیلم

یک ماه خون گرفته 4 - غلامرضا سازگار
تاریخ ارسال : پنجشنبه 13 آبان 1389
آخرین بازدید : دوشنبه 2 اردیبهشت 1398
تعداد بازدید کننده : 2549
دفعات مشاهده : 2824
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

دعای تحویل سال نو / اجرا: مسعود کهریزی

ویژه برنامه فرا رسیدن بهار طبیعت وعید نوروز

مدح امیر مومنان حضرت امام علی(علیه السلام)

قال الرضا علیه السلام

هر مؤمنی در مدح ما شعری بگوید خداوند متعال [برای او] در بهشت شهری هفت برابر وسیع‌تر از دنیا بسازد و در آن شهر هر فرشته‌ای و هر پیامبر مرسلی به دیدار او روند.

(اختیارمعرفة‌الرجال: 401)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک