در ولادت حضرت جواد الائمه علیه السلام

امشب بـه جهان آمـده پیغمبر دیگر؟
یا کعبه گرفته است به بر حیدر دیگر؟
یا از حسنین است عیان منظر دیگر؟
دارد به سـرِ دست، رضـا کوثـر دیگر
                        بُشری که دلِ آل محمّد همه شاد است
                        این مژده بگوییـد که میلاد جواد است

ای بحـر تجلـی گهـرت باد مبارک
ای شاخۀ طوبـا ثمـرت بـاد مبارک
ای شمس ولایت قمرت باد مبارک
میـلاد گرامـی پسـرت بـاد مبارک
                    این قبلـۀ اربـات مــراد اسـت، مـراد است
                    الحق که جواد است جواد است جواد است

بــا مــاه بگـوییـد چـراغ سحـر اسـت ایـن
بـا مهـر بگـویید کـه از مهــر، سـر است این
طفـلش نتـوان گفت کـه خیرالبشر است این
جانم به فدایش پسر است این پسر است این
                              ما را به پسر بودن او فخر از آن است
                              کو بعد پدر، رهبر خلق دوجهان است

این است کــز آغـاز خداونــد ستـودش
این است که بگشود نبی لب به درودش
این است که افتاد «کرامت» به سجودش
این است که جود آمده مـرهون وجودش
                              جوشد ز کفش لطف و عنایات خدایی
                               آرنـد به سویش همگان دست گدایی

سرتا بـه قدم حسن خداوند جلیلش
مــرآت جمـال نبـوی روی جمیلش
زوّار حـرم آدم و نوح است و خلیلش
مأمون شده در اوج شهی عبد ذلیلش
                                 این است که در محضر او زادۀ «اکثم»
                                 آورد چو یک کودک ناخوانده الف، کم

این است همـان مخـزن اسرار الهی
وابستـه بــه علـم ازل نـامتناهــی
بی‌پرتو او علم سیاهی است سیاهی
دارد خبر از ابر و هـوا و یم و مـاهی
                               کز معجزه‌اش هوش پرید از سر مأمون
                               گـویی کـه جدا روح شد از پیکر مأمون

ای از ازلـت نـــام دل‌آرای محمّد
وی آینــۀ طلعـت زیبـای محمّد
سرتا به قدوم تـو سراپـای محمّد
بوسیده پدر روی تو را جای محمّد
                                   از جود تـو یا فضل تو یا علم تو گویم؟
                                   وز خلق تو یا خوی تو یا حلم تو گویم؟

با این همه اوصاف خدایی ز خدایت
در حیرتم آخر چـه بگـویم بـه ثنایت
گوهر چه بوَد تا که بریزند بـه پایت؟
فرمـود پـدر: ای پــدرم بـاد فدایت!
                                       تو مصحـف زهرایی و قرآن رضایی
                                       تو روح رضا، قلب رضا، جان رضایی

فردوس بَرد سجده به خاک قدم تو
رضوان شده پیوسته گـدای کـرم تو
هنگام عطا ظرف وجود است کم تو
حـجِّ حــرم الله، طـواف حــرم تـو
                                   از ما همـه دریوزگی و عجز و گدایی
                                   از تو همه لطف و کرم و عقده‌گشایی

بگـذار کـه سرگـرم هیاهـوی تو باشم
تا جان به لبم هست، ثناگوی تو باشم
باشد که فقط تشنه لبِ جوی تو باشم
مـولا کرمی کن که سگ کوی تو باشم
                                    آن روز که خلقت همه دامان تو گیرند
                                    زنجیر مـرا دست غـلامـان تـو گیرند

تـو دسـت عطـا و کرم و لطف خدایی
تو در دو جهان از همگان عقـده‌گشایی
تو حج و تو میقات، تو مروه، تو صفایی
مـا جملـه گدا و تـو جواد ابـن رضایی
                                جود و کرم از توست، تضرع صفت ماست
                                والله گـــدایــی درت سلطـنـت مــاست

من میثم آلودۀ بی‌دست و زبانم
در باغ بهار تو کم از بـرگ خزانم
مگـذار برِ بـاد بـه کـوی دگرانم
بگذار در اطراف گلـت خار بمانم
                                    من با همه گفتم که جواد است امامم
                                    بـاشد کـه بخـوانی ز ره لطف، غـلامم

 

مرآت ولایت 3- غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : چهار شنبه 9 تیر 1389
آخرین بازدید : سه شنبه 8 بهمن 1398
تعداد بازدید کننده : 4094
دفعات مشاهده : 4162
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

سردار دلها

نوحه شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها

شعر شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها

نوحه شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها

قالت فاطمه الزهرا سلام الله علیها

خدا اطاعت از ما را رشته سامان ملّت، و امامت ما را مایه ایمنی از تفرقه قرار داده است.

(الإحتجاج: جلد 1، صفحه 134)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک