در ولادت حضرت علی‌اکبر علیه السلام

الا ای ماه شعبان! ماه احمد را تماشا کن                       
جمـال بی‌مثال حـیّ سرمد را تماشا کن
در اقطاع زمین خلد مخلّـد را تماشا کن
محمّـد را محمّد را محمّـد را تماشا کن
ولادت یافت با حُسن رسول الله، زیبایی
جمال مـاه لیـلا را ببین با چشم زهرایی

مبارک بــاد بـر ثارالله‌ این جانِ حسین است این
ببوسیدش بخوانیدش که قرآن حسین است این                
دُرِ دریای رحمت زیـب دامـان حسین است این
چراغ ماه، یا خـورشید تـابان حسین است این؟
شگفتا در جمـال او جمــال کبـریا بینم
حسن بینم علی بینم نبی بینم خدا بینم

امیـرالمؤمنین جـدّ و علـی شـد نــام نیکـویش
صدای «یا علی» آید بـه گـوش از تـار هر مویش
علی خصلت،علی هیبت،علی خلقش،علی خویش             
عجـب نبْـوَد کـه بابـا بوسـه آرد بـر دو بـازویش
علی ای نفْس پیغمبر! پیمبر بین، پیمبر بین
به روی دست لیلا حضرتِ عباسِ دیگـر بین

خداوندا چـه خوانم گـر نخوانم روح ایمانش
حسین ابـن علی پیغمبر و این است قرآنش
دهان و چشم و ابرو: کوثر و تطهیر و فرقانش                     
حسین ابن علی پیغمبـر و ایـن است قرآنش
وجـودش از وجـود رحمۀ للعالمیـن گوید
یقین دارم کـه صورت‌آفرینش آفرین گوید

سـزد تـا خاتـم پیغمبران گوید ثنای او
عجب نبْوَد اگر جبریل وحی آرد برای او
دوای درد جان اهل دل در خاک پای او                            
بهشـت روح ثـارالله حسـن دلربــای او
امیرالمؤمنین زهرا پیمبــر دوستش دارد
امام مجتبی همچون برادر دوستش دارد

قیامت قامتان بستند قامت بهر تعظیمش
هزاران بوذر و مقداد و سلمانند تسلیمش                        
سر و جان همه خوبان عالم بـاد تقدیمش
علـوم اوّلیــن و آخـرین محتاج تعلیمش
نبی را نورعین است این چراغ عالمین است این
حسین‌بن‌علی را جان، علی‌بن‌الحسین است این

چـه قـرآنـی کـه بـا قــرآن تــوانی کـرد تفسیـرش
چه خورشیدی که از خورشید دل برده است تصویرش           
بـه هنـگـام رجــز تکبیــر مـی‌نــازد بــه تکبیـرش
شجـاعت رنـگ مـی‌بـازد بـه پیـش برق شمشیرش
«کرامت» خشتی از کویش«دعا»دائم دعاگویش
«ادب»خاک کف پایش،«شرف»ریگ ته جـویش

الا ای خضرِ رحمت تشنه‌کامِ لعلِ لب‌هایت!                     
خجل گـردیده زیبایی، ز شـرم روی زیبایت
زیـــارت نــامــۀ زوار ثــارالله، سیمــایت
حسین ابـن علی گردیده محو قد و بالایت
جلال احمد و آلـت، جمـال الله تـمـثـــالت
سر و جان خاک درگاهت، دل بابا به دنبالت

همانا گرد خورشید ولایت ماه یعنی تو                          
شهیدان فضیلت را چـراغ راه یعنی تو
محمّد را تجلای جلال و جـاه یعنی تو
ولــی‌الله فـرزنــدِ ولــی‌الله یــعنی تو
تو روح عشق و ایمانی، تو ثارالله را جانی
تو هم دلبند توحیدی تو هم فرزند قرآنی

تو وجه اللّهی و از احمد مختار دل بردی                        
تو سیف اللّهی و از حیدر کـرار دل بردی
تو از خون خدا در مکتب ایثار دل بردی
تو حتی از عدو در عرصۀ پیکار دل بردی
تو تا صبح قیامت نور دادی خلـق عــالم را
تو از بار مضامین سبز کردی نخل «میثم» را

 

مرآت ولایت 3- غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : چهار شنبه 2 تیر 1389
آخرین بازدید : چهار شنبه 2 مهر 1399
تعداد بازدید کننده : 5972
دفعات مشاهده : 6063
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

توسل به حضرت رقیه سلام الله علیها

خبر داغ

عشق تو ما را دیوانه کرده / مرحوم اصغر سعیدمنش

کتیبه روایت تاریخ بلعمی (محرم61 ه. ق)- استاد باقری

قال زین العابدین علیه السلام

هر مؤمنی که چشمانش برای کشته شدن حسین (ع) گریان شود به طوری که اشک بر گونه‌هایش سرازیر گردد، خداوند به سبب آن، او را در غرفه‌های بهشتی جای دهد که روزگاران درازی را در آنها به سر برد. 

(میزان‌الحکمة: 4265)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک