موسسه هنر و ادبیات هلال

در مدح و مصیبت حضرت زهرا سلام الله علیها

ای شنیـده ز دَمت ختم رسـل بوی خدا
دیده در ماه رخت چشم علی روی خدا
چشمِ چشمِ حقـی و بـازوی بازوی خدا
منطقت وحی و زبان تـو سخن‌گوی خدا
سینـه‌ات مخـزن اســـرارِ هـوالهوی خدا
خـلقتت آینــــۀ خُلـــق خـــدا، خوی خدا
                              ســوَرِ، کــوثـر و یاسین محمّد، رویت
                              لیلة القدر خدا، سایه‌ای از گیسویت

مصطفــــی شیفتــــۀ وجهۀ ربانی تو
نــــورهـا هالـــه‌ای از طلعت نورانی تو
ملــک و جـن و بشـر گرم ثناخوانی تو
آسمان گوشه‌ای از سفرۀ مهمانی تو
روح جبــــریـل امیـن مـرغ گلستانی تو
وحــی پـــرواز کنـد وقت سخن‌رانی تو
                        نگـه نافـذ چشم تو مسیحای علی است
                        راز هر موی تو یک لیلۀ احیای علی است

خـــالـق عزّوجـلّ مــدح تــو را می‌گوید
پـــدر از بــــاغ جنـان عطر تو را می‌بوید
کوثر از اشک سحرگاه تـو رخ می‌شوید
عصمـت از چــار طرف راه تـو را می‌پوید
خلـد، خــــاک در سلمـان تـو را می‌بوید
از قـــدم‌‌هــای کنیــــز تــو ملک می‌روید
                        بـــــال جبــریـل امیـن فرش ره زائر توست
                        دو جهان گمشده در تربت بی‌حائر توست

دفتـــر مـــدح تــو قــرآن رسول الله است
مهـــر تــو پـــایـۀ ایمـان رسول الله است
دامنـت بـــاغ دو ریحـان رسول الله است
سینـۀ پـــاک تـو رضـوان رسول الله است
صـــورتت سـورۀ فرقـان رسول الله است
جان تو جان علی، جان رسول الله است
                            برتـر از دانـش و ادارک و ثنـای همه‌ای
                           تو همان فاطمه‌ای فاطمه‌ای فاطمه‌ای

طایـــر قلــۀ عــرشی و زمیــن منزل توست
عقـل کـل زائر کاشانۀ خشت و گل توست
نــاقه‌ات رفـرف و آغـوش خدا محمل توست 
وسعت باغ جنان گوشه‌ای از محفل توست
تـــو در آغــوش خدایی و خدا در دل توست
تــا ابــد ذریّــۀ ختــم رســل، حـاصل توست
                 کــــوثـر رحمتـی و ساقی تو دست علی است
                 بودِ تو، بود علی، هستیِ تو هست علی است

پــــــدرانــم همـــه خــــاک قــدم دو پسـرت
پســرانـم همـــه تـــــا روزِ جــــزا خـاک درت
پــدرت گفـت: بـه قــربان تــو دختـــر، پدرت!
مــــادرت عصمـــتِ ذاتِ احـــــــدِ دادگــــرت
دختــرت زینـب کبـــراست- حسیــنِ دگــرت
تو: صدف، نسلِ علی تا صف محشر: گهرت
                            نور و فرقانی و طاهایی و یاسین علی
                            مهـر تو دین علی، مشی تو آئین علی

جــز تـــو یا فـاطمه بر ختم رسل کوثر کیست؟
بضعـــه و مــــــام دو ریحـــــانۀ پیغمبر کیست؟
دختــری را کـه پـدر گفتـه به او مادر، کیست؟
با علی همدم و هم پایه و هم سنگر کیست؟
حـــامـی دست خــدا، دخـت پـدرپرور کیست؟
بیـن دشمـن تـک و تنهــا سپر حیدر، کیست؟
                      تو سراپا علی استی و علی زهرایی است
                     نــه علـی، بلکــه خدای ازلی زهرایی است

نــــوح تــــوحیـد در امـــواج خطر کیست؟- تویی
روح مـــابیــن دو پهلــــوی پـــدر کیـست؟- تویی
اُمِّ دیـــن، اُمِّ کتـــاب، اُمِّ بشـــر کیـست؟- تویی
مطلع‌الفجرِ دو شمس و دو قمر کیست؟- تویی
بهتــریـن یــار علــی در پس در، کیست؟- تویی
به علـی بازو و شمشیـر و سپر کیست؟- تویی
                           بهتـــرین یـار علـی یــار علی یــار علی
                           تا صف حشر به هر عصر، طرفدار علی

هــر کــه از قبـر نهــان تــو نشانی می‌خواست
گفتمـش در دل تـو، در دل مــن، در دل ماست
بـس کــه پیداست، به چشم دگران ناپیداست
نــه مدینــه، همــه‌جــا تــربــتِ پـــاکِ زهراست
فـــاش گــویم: حـرمِ فاطمـه، آغــوش خداست
حال می‌پرسم: آنجا که خدا نیست، کجاست؟
                          چــارْ دیـــوارِ بهشت دل ما حائر توست
                          تو همان وجه خدایی و خدا زائر توست

تو کجا؟ این همه رنج و غم و آزار کجا؟
تـــو کجــا؟ نـالـه بیــن در و دیـوار کجا؟
بضعــۀ احمــد و دود و شــرر نـار کجا؟
روی حـــور و ستــمِ دیـوِ ستمکار کجا؟
مخـزن سرِّ حق و صدْمۀ مسمار کجا؟
گـــل بی‌خار؟ کجا نیشِ سرِ خار کجا؟
                           از در ســوختــۀ خــانه تو معلوم است
                           به خدایی خداوند، علی مظلوم است

شـده نـزدیـک بـه آتش بکشـم دنیا را
گـوییــا می‌نگـــرم ایــن ستـمِ عظما را
کـه فلانی بـه فلان گفـت: بزَن زهرا را
آن که سـوزانـد بـه آتش، حرمِ طاها را
کشت بـا کشتـن نامـوس خدا، مولا را
زد چـو بــر باب ولایت به جسارت، پا را
                         لگـــدی زد به در و سوخت روان همه را
                         کشت یـک سوم سادات بنی فاطمه را

نـه فقــط دســت عـــدو بیـت تــو را آتش زد
دست شیطان به همه هست خدا آتش زد
بـــــه دل ســـــوختـــه اهـــــــل ولا آتش زد
بــه خــــدا بــــر حــــرمِ کـــرب و بلا آتش زد
تــــا صــفِ حشــر بـــــه قلب شهدا آتش زد
بـــال جبــــریـل امیـــــن را ز جفـــــا آتش زد
                         زین شرر تا صف محشر دل عالم سوزد
                         پای این آتش دل، سینۀ «میثم» سوزد

صدف نبوّت 3 - غلامرضا سازگار
تاریخ ارسال : شنبه 4 اردیبهشت 1389
آخرین بازدید : یکشنبه 29 مهر 1397
تعداد بازدید کننده : 1410
دفعات مشاهده : 1448
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

قطعه داغ تازه ویژه اربعین حسینی

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک