در مدح و مصیبت حضرت زهرا سلام الله علیها

ای شنیده ز دَمت ختم رسـل بـوی خدا
دیده در ماه رخت چشـم علی روی خدا
چشمِ چشمِ حقی و بـازوی بـازوی خدا
منطقت وحی و زبان تو سخن‌گوی خدا
سینـه‌ات مخـزن اسرارِ هـوالهـوی خدا
خلقتت آینـــۀ خُلـق خدا، خـوی خدا
                              ســوَرِ، کوثر و یاسین محمّد، رویت
                              لیلة القدر خدا، سایه‌ای از گیسویت

مصطفـی شیفتــۀ وجهۀ ربـانی تو
نـورهـا هاله‌ای از طلعت نورانی تو
ملک و جن و بشر گرم ثناخوانی تو
آسمان گوشه‌ای از سفرۀ مهمانی تو
روح جبریل امین مـرغ گلستانی تو
وحی پرواز کند وقـت سخن‌رانی تو
                        نگـه نافـذ چشم تو مسیحای علی است
                        راز هر موی تو یک لیلۀ احیای علی است

خـالـق عزّوجـلّ مــدح تـو را می‌گوید
پـدر از بــاغ جنـان عطر تو را می‌بوید
کوثـر از اشک سحرگـاه تو رخ می‌شوید
عصمـت از چار طرف راه تـو را می‌پوید
خلـد، خـاک در سلمـان تـو را می‌بوید
از قــدم‌‌هــای کنیز تــو ملک می‌روید
                        بـال جبــریـل امیـن فرش ره زائر توست
                        دو جهان گمشده در تربت بی‌حائر توست

دفتــر مـدح تو قــرآن رسول الله است
مهـر تـو پـایــۀ ایمـان رسول الله است
دامنـت باغ دو ریحـان رسول الله است
سینـۀ پاک تـو رضـوان رسول الله است
صـورتت سـورۀ فرقـان رسول الله است
جان تو جان علی، جان رسول الله است
                            برتر از دانـش و ادارک و ثنای همه‌ای
                           تو همان فاطمه‌ای فاطمه‌ای فاطمه‌ای

طایــر قلـۀ عـرشی و زمیــن منزل توست
عقـل کـل زائر کاشانۀ خشت و گـل توست
ناقه‌ات رفـرف و آغـوش خدا محمل توست 
وسعت باغ جنان گوشه‌ای از محفل توست
تو در آغــوش خدایی و خدا در دل توست
تا ابـد ذریّــۀ ختـم رسـل، حـاصل توست
                 کـوثـر رحمتـی و سـاقی تو دست علی است
                 بودِ تو، بود علی، هستیِ تو هست علی است

پــدرانــم همـه خــاک قــدم دو پسـرت
پسرانـم همـــه تـا روزِ جـــزا خـاک درت
پـدرت گفـت: به قـربان تـو دختـر، پدرت!
مـــادرت عصمـــتِ ذاتِ احــدِ دادگـرت
دختـرت زینـب کبـراست- حسیـنِ دگـرت
تو: صدف، نسلِ علی تا صف محشر: گهرت
                            نور و فرقانی و طاهایی و یاسین علی
                            مهـر تو دین علی، مشی تو آئین علی

جــز تو یا فـاطمه بر ختم رسل کوثر کیست؟
بضعـه و مـام دو ریحــــانۀ پیغمبر کیست؟
دختری را که پـدر گفتـه به او مادر، کیست؟
با علی همدم و هم پایه و هم سنگر کیست؟
حامی دست خـدا، دخـت پـدرپرور کیست؟
بین دشمن تک و تنهــا سپر حیدر، کیست؟
                      تو سراپـا علی استی و علی زهرایی است
                     نه علـی، بلکــه خدای ازلی زهرایی است

نـوح توحیـد در امـــواج خطر کیست؟- تویی
روح مـــابیــن دو پهلـوی پدر کیست؟- تویی
اُمِّ دیـــن، اُمِّ کتـاب، اُمِّ بشـر کیـست؟- تویی
مطلع‌الفجرِ دو شمس و دو قمر کیست؟- تویی
بهتریـن یـار علــی در پس در، کیست؟- تویی
به علـی بازو و شمشیـر و سپـر کیست؟- تویی
                           بهترین یـار علـی یــار علی یــار علی
                           تا صف حشر به هر عصر، طرفدار علی

هر که از قبـر نهــان تــو نشانی می‌خواست
گفتمـش در دل تو، در دل من، در دل ماست
بـس که پیداست، به چشم دگران ناپیداست
نه مدینـه، همه‌جـا تـربــتِ پــاکِ زهراست
فـاش گـویم: حرمِ فاطمـه، آغــوش خداست
حال می‌پرسم: آنجا که خدا نیست، کجاست؟
                          چــار دیـوارِ بهشت دل ما حائر توست
                          تو همان وجه خدایی و خدا زائر توست

تو کجا؟ این همه رنج و غم و آزار کجا؟
تـو کجا؟ نـالـه بیـن در و دیـوار کجا؟
بضعــۀ احمد و دود و شـرر نـار کجا؟
روی حـور و ستــمِ دیـوِ ستمکار کجا؟
مخـزن سرِّ حق و صدْمۀ مسمار کجا؟
گــل بی‌خار؟ کجا نیشِ سرِ خار کجا؟
                           از در سـوختــۀ خانه تو معلوم است
                           به خدایی خداوند، علی مظلوم است

شده نـزدیک بـه آتـش بکشـم دنیا را
گـوییــا می‌نگرم ایــن ستـمِ عظما را
کـه فلانی بـه فلان گفـت: بزَن زهرا را
آن که سـوزاند بـه آتش، حرمِ طاها را
کشت بـا کشتن نامـوس خدا، مولا را
زد چو بر باب ولایت به جسارت، پا را
                         لگـدی زد به در و سوخت روان همه را
                         کشت یـک سوم سادات بنی فاطمه را

نـه فقط دسـت عدو بیـت تـو را آتش زد
دست شیطان به همه هست خدا آتش زد
بـــــه دل ســـوختــه اهـل ولا آتش زد
بــه خـــدا بـر حـرمِ کــرب و بلا آتش زد
تـا صــفِ حشــر بــه قلب شهدا آتش زد
بـال جبــریـل امیـــن را ز جفــا آتش زد
                         زین شرر تـا صف محشر دل عالم سوزد
                         پای این آتش دل، سینۀ «میثم» سوزد

صدف نبوّت 3 - غلامرضا سازگار
تاریخ ارسال : شنبه 4 اردیبهشت 1389
آخرین بازدید : چهار شنبه 3 بهمن 1397
تعداد بازدید کننده : 1632
دفعات مشاهده : 1713
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

روضه خوانی ایام فاطمیه / استاد حاج غلامرضا سازگار

نوحه شهادت حضرت زهرا(سلام الله علیها)/شاعر: محمد سعید میرزایی

نوحه شهادت حضرت زهرا(سلام الله علیها)/ شاعر:استاد غلامرضا سازگار

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک