جامۀ جام (نوحۀ پنجم)

مـاه گـم گشته من مثل هلال آمده ای
                                       سـر نـی سـرزده در اوج کمـال آمـده‌ای
با من نمی‌گویی سخن             بــا دخترت حرفی بزن
تـو را ای امیدم                     سـرنیـــزه دیدم
وای وای وای

عـوض پیــــرهنم مــۀ جــان چاک کنم
                                        پیشتـر آی کـه خـون از رخ تـو پاک کنم
مــــرآت حســن داوری              از چه شدی خاکستری
گــــل ارغـــوانـم                      شـدی سایه‌بانـم
وای وای وای

تــو کــه افـلاک همــه جلوه ز نورت ببرند
                                     که گمان داشت که در خاک تنورت ببرند
تو شمع محفل بوده‌ای                مهمـــان قاتـل بوده‌ای
بهــارم بهــارم                          بیـا در کــنارم
وای وای وای

کـای روا بـود کـه دور سر تو صف بزنند
                                      عـده‌ای گریـه کننـد و دگـران کف بزنند
فدای چشم بسته‌ات                  پیشانی شکسته‌ات
صـدایت شنیدم                         ز داغت خمیدم
وای وای وای

صـوت قـــرآن تـو دل برده و بی‌تابم کرد
                                     لـب عطشـان تـو بر نوک سنان آبم کرد
قربان اشک دیده‌ات                   لعل لب خشکیده‌ات
کــه آبت ندادند                          جــوابت ندادنـد
وای وای وای

تـا کـی از سنـگ غـمـت آینـه دل شکنم
                                   رخصتـی تا که سر از چوبه محمل شکنم
با خون خریدارت شدم                 همرنگ رخسارت شدم
منـم همـدم تو                           شریـک غـم تو
وای وای وای

نیــــزۀ خصـم کجـا، وجـهِ هُـوَالله کجـا؟
                                      تـو بگو از سر نی سنگ کجا ماه کجا؟
گرگان همه چنگت زدند               دیگـر چـرا سنگت زدند
چـــرا لاله‌گونی                       چرا غرقه خونی
وای وای وای

مسافران صفر- غلامرضا سازگار 
تاریخ ارسال : یکشنبه 16 اسفند 1388
آخرین بازدید : جمعه 4 بهمن 1398
تعداد بازدید کننده : 1393
دفعات مشاهده : 1415
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

سردار دلها

نوحه شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها

شعر شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها

نوحه شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها

قالت فاطمه الزهرا سلام الله علیها

خوش رویى هنگام روبه‌رو شدن با مؤمن، بهشت را بر فرد خوش رو واجب مى‌کند.

(بحارالانوار، جلد 75، صفحه 401)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک