وداع خواهر

می‌روم و نمی‌رود از سـر کـوی تــو دلم
زنده به ظاهرم ولی داغ تـو گشته قاتلم
من به میان مقتل و تو بـه کنـار محملم
نعش تو روی سینه‌ام رأس تو در مقابلم
                            دوش فقط تو بوده‌ای حرف دل شکسته‌ام
                            شــاهد گفتـه‌ام بـــوَد نـافلـۀ نشسته‌ام

سینه،ریاض زخم تن،دل شده کربلای تو
روی به هر طرف کنم، می‌دوم از قفای تو
اشک روان من شده مـرهم زخم‌های تو
خندۀ دشمنان به من گـریۀ من برای تو
                             حال که رفتم از برت باش به یاد خواهرت
                             از ره دور می‌زنـم بــوسه به زخم حنجرت

ای به لبان خشک من، جانِ به لب رسیده‌ات
مانــده نشـانِ بــوسـه‌ام بـر گلوی بریده‌ات
رفتم و مانده در برم جسم به خون کشیده‌ات
نیست رفیـق نیمه ره خـــواهـر داغدیده‌ات
                        به دوری‌ات رضا شوم؟- نه، به خدا نمی‌شوم
                        من که به اختیـار خـود از تـو جدا نمی‌شوم

خیز ز جا بهــار من از گــل و بـوستان بگو
از سم اسب و سینه و زخم تـن و سنان بگو
حال که می‌روم سفــر بــرای من اذان بگو
یا که به همرهـم بیـا، یـا که به ساربان بگو
                            حال که قاتلت کند با من خسته دل سفر
                            رحم کنـد به دختـرت تنـد مـرانَد اینقدر

ای به گلوی خشک تو درود من سلام من
رکوع من سجـود من قنوت من قیام من
مرهم زخم سینه‌ات گریۀ صبح و شام من
منم منم مـطیع تو تـویی تویی امـام من
                              خدا کند به هر نفس جان مرا فدای تو
                              گر تو اشارتی کنی سر شکنم به پای تو

دو دریا اشک 2 - غلامرضا سازگار
تاریخ ارسال : جمعه 27 آذر 1388
آخرین بازدید : شنبه 18 آبان 1398
تعداد بازدید کننده : 1639
دفعات مشاهده : 1685
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

قطعه طلوع/ گروه همخوانی ستایشگران خورشید

سرود میلاد امام صادق علیه السلام

سرود آغاز امامت امام زمان (عج)

سرود میلاد نبی مکرم اسلام حضرت محمد صلوات الله علیه

قال امیرالمؤمنین علیه السلام

دودمان او [رسول الله] بهترین دودمان است و شجره‌اش بهترین شجره، شاخه‌هایش در اعتدال است و میوه‌هایش آویخته، زادگاهش مکّه است و هجرتش به (مدینه) طیبه، در آن جا آوازه‌اش بلند شد و صدای (دعوت) او از آن جا به همه جا رسید.

(نهج‌البلاغه، الخطبه 161)
مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک