بعد از شهادت

دل‌ها سـراسر آب شد، حتـی دل سنگ                   بس‌ کن دگر خـاموش‌  شو ای آتـش‌ جنگ!
از آل عصمت پـــردۀ حـرمت دریـدی     ریحــانـۀ ختــــم رســـل را ســر بـریـدی
دیگر چه می‌خواهی ز جـان اهل‌بیتش     آتــش مـــزن بــــر آشیـــان اهـل‌بیتش
ظلم سقیفـه! کشتن مـولا کمت بـود؟     آتتـش زدن بـــر خـانه مــولا کمـت بـود؟
قــرآن کجـــا و لانــۀ آتـش گـرفتـه     عتــــرت کجـــا و خــانـۀ آتــش گــرفته
این شعله‌ها از لاله‌های گلشن کیست؟     دودی که بـر گـردون رود، از دامـن کیست؟
الله اکبـــر تیــغ دشمن تیــزتـر شـد     جـــام بــــلا در کــــربـلا لبـریــزتـر شـد
دشمن به گلـزار ولایت آتش افروخـت     دودش به چشم عرش رفت‌ و آسمان سوخت
اطفـــال را فکـــر فــــرار از آشیــانه     دشمـن بـه استقبــــالشــان بـا تــازیـانه
در بین دشمن بـر فلک فریادشان رفت     بـا سـوز آتش حـرفِ آب از یـادشـان رفـت
چـون طایـر بی‌بال و پـر از جا پـریدند     افتــان و خیــزان از حـرم بیـرون دویـدند
با آنکـه دشمن گـریه بر احـوالشان کرد     از هر طـرف بـا کعـب نـی دنبــالشان کـرد
اینــان پیــاده، آن جفـا جویان سواره     دنبــــالشـان کـــردنـد بهــــر گــوشواره
دو خسته طـایـر سر به زیـر خـار بردند     از بیــم دشمـن در بیـابـان جـان سپـردند
آثـار کعــب نیـــزه‌ها بـــر روی شانه     گشتنـد نیــلــی یـــــاس‌ها از تــــازیانه
دو کودک از وحشت به صحرا روی بردند     لــب تشنـه زیــر بـوتـه‌هــای خـار مردند
طفلی به زیر کعب نـی از حـال می‌رفت     طفلی ســرآسیمـه سـوی گــودال می‌رفت
تا کعب نی در دست خصم خیره‌سر بود     بـر حفـظ جـان کودکان، زینـب سپــر بود
زینب سپر شد تا که دین پاینده مانَد
خـط شهـادت تـا قیـامت زنده ماند

دو دریا اشک1 - غلامرضا سازگار
تاریخ ارسال : پنجشنبه 26 آذر 1388
آخرین بازدید : دوشنبه 30 دی 1398
تعداد بازدید کننده : 2554
دفعات مشاهده : 2633
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

سردار دلها

نوحه شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها

شعر شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها

نوحه شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها

قالت فاطمه الزهرا سلام الله علیها

هر کس عبادتهای خالصانۀ خود را به پیشگاه خداوند تقدیم دارد، خداوند هم بهترین مصلحت خود را بر او فرود آورد.

(تحف‌العقول: 960)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک