موسسه هنر و ادبیات هلال

هم‌سفر

مــــهِ آسمـــانِ امیــــد مـــن گــــل نــوشکفته پرپرم
              مگــذار دیــده بـه روی هم کـه تویی تمامیِ لشکرم
تــو مــرا ذبیـح و من آمدم که به سوی قتلگهت بـرم
              که به پیش تیر بگیرمت که به دست خود کنمت فدا

تــو بـــه دور سـر قمرِ منی تو به پیش رو سپر منی
               جگــرم بــه حـــال تــو سـوخته که تو پارة جگر منی
سفـــرم بـــه سـوی خدا بوَد تو یگانه هم‌سفر منی
               بگذار چهره به شانه‌ام که سفر کنی به سوی خدا

متحیّرم بـه سکوت تـو که خموش و غرق تلاطمی
                نـــه اشـاره‌ای نـه نظاره‌ای نـه کنایـه‌ای نه تکلمی
بگشـــا زبـــان بـــه ترانـه‌ای برُبـا دلـم بـه تبسّمی
                 که تو بر فراز دو دست من، علمی به صحنة کربلا

سردست خویش برآن سرم‌ که تورا به دست خدادهم 
          رخ خــود بــه خـــون گلـو بشو که فدا شویّ و فدا دهم
چــو تـــو را بـه دست خدا دهم به تمام خلق، ندا دهم
          که فدای حق همه بود ماکه فدای حق همه هست ما

قطــرات ســـرخ تـــو می‌شـود گل سرخ دامـن کربلا
             مهراس بـر سر دست من که چو من شوی سپر بلا
مــن و تـــو دو کشتــه راه حـق دو ذبیح مسلـخ ابتلا
             نــه عجب خلیــل ببـــوسد ار گلــو و لب و دهـن تو را

چه ‌خوش است در شررعطش‌که به خونِ چهره بشویمت
        چه ‌خوش است در شررعطش‌که به خونِ چهره بشویمت
چه‌ خوش است سینه سپر کنی که ذبیح خویش بگویمت
        چه خوش است خنده‌کنی به خون‌که قبول‌کرده تو را خدا

تــو همیشــه بـــاب حــــوائجی، تــو هماره بحر کرامتی
            تـــو نـــــدای غـــــربت عتــــرتی، تـو لوای سرخ امامتی
تـــــو پنـــــاه عـــــالم خـلقتــی تـــو شفیـع روز قیـامتی
           نگهی به«میثم»خسته‌دل چه دراین سرا،چه درآن سرا

دو دریا اشک1 - غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : پنجشنبه 26 آذر 1388
آخرین بازدید : جمعه 30 شهریور 1397
تعداد بازدید کننده : 1186
دفعات مشاهده : 1214
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 
قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک