در ولادت حضرت رضا علیه السلام

بــارک الله نجمـه امشـب آفتــاب آورده‌ای      وجــه ناپیــدای حــق را بی‌نقـاب آورده‌ای 
در تــراب امشب جمــال بوتــراب آورده‌ای      یـا بــه دامــن احمـد ختمی مآب آورده‌ای 
از دل دریـــای رحمــت درِّ نــــاب آورده‌ای      گل به دست خودگرفتی یاگلاب آورده‌ای؟ 
با جـلال آمنـه مرآت احمد زاده‌ای 
در حقیقت عالم آل محمّد زاده‌ای 

این پسر حسن خدا رامظهر است ومنظر است      این پسر سـر تا به پا،پا تا به سـر پیغمبر است 
این پسرهم مصطفی هم فاطمه یاحیدر است      تو چومریم،این پسرعیسای عیسی پرور است 
این پسـر در هفـت دریــای ولایت، گوهر است      این پسـر قــرآن بـابـا روی دســت مــادر است 
ایـن شـه ملک قـدر فرمانــده جیــش قضـاست
این همان جان جهان مولاعلی موسی‌الرضاست 

بضعــه ی ختـم رسـالت، روح قـرآن است این      بلکه هم جان جهان،هم یک جهان جانست این 
قدر قــدر و نــور نــور و فــرق فرقـان است این      من بـه قرآن می‌خورم سوگند، قرآن است این 
جـان دین، اصـل ولایـت، روح ایمـان است این      شمــع جمــع انبیــا در بــزم امکـان است این 
لاله‌های وحــی از فیـض بهـارش کرده گل 
بوسۀ موسی‌ابن‌جعفر بر عذارش کرده گل

ظـرف نامحــدود دریاهای رحمت ساغرش      آسمـان گردیـده چون پروانه بـر دور سرش 
ضامن آمـرزش خلقـی است آهــوی درش      حافظ ایران اسلامی است در قم خواهرش 
جـــد امیرالمــؤمنین، ام ابیهـــا مـــادرش      عالم هستـی گرفته همچو کعبه در برش 
موسی عمران بیا فرزند موسی را ببین 
آدم و نوح و خلیل الله و عیسـی را ببین 

چـار صحـن او  پنـــاه چــار رکــن عـالم است      گنـدم مرغــان صحنش عکـس خـــال آدم است
گنبــد زریــن او خورشیــد مــاه مریـــم است      پیش احسانش بسائل گرجهان بخشد،کم است 
درزمین قصـر بلندش،عرش عرش اعظم است     شهر مشهـد چون مدینــه، او رسول اکرم است 
خسروان درکویش احساس حقارت می‌کنند 
انبیــــاء و اولیــــــا او را زیــــارت می‌کـننـــد 

سایــۀ گلدسته‌هایش سجــده‌گاه آفتاب      آسمــان بــر خـاک راه زائــرش ریزد گلاب 
جبرئیـل از جام سقا خانه‌اش نوشیده آب      از حساب آسوده باشد زائرش روز حساب 
پای دیوار حریم قـدس او یک لحظه خواب      باشـد از بیـداری قـدرش فزون اجر و ثواب 
بهترین عبد خدا اینجا خدایی می‌کند 
از تمـــام آفـرینش دلربـایــی می‌کند 

از هـــزاران کعبــه زیــر سایه ی دیوار تو      بـار خیـــل انبیـــا افتـــاده در دربـــار تـو 
من کیم تـا باشم ای وجه خـدا، زوار تو؟      خــارم و روییــده‌ام در دامـــن گلــذار تو 
می‌کشی ناز مرا هر چند هستم عار تو      گــر چـه بــودم بـــا گنـاهم باعث آزار تو 
هر چه می‌بینی بدی از من نمی‌رانی مرا 
من خجالت می‌کشم اما تو می‌خوانی مرا 

رأفتـت نــازم چــرا از مـن حمایت می‌کنی؟      از جهنـم در بهـشت خـود هـدایت می‌کنی 
زنــده‌ام از فیــض سرشــار ولایت می‌کنی      همچنــان از کوثــر نــورم سقـایت می‌کنی
نه مرا می‌رانی از خود،نه شکایت می‌کنی      قاتلت گــر بــر درت آیــد، عنــایت می‌کنی
اینکه دشمن هم بوَدچون دوست مرهون شما 
عفو و جود و بذل و احسان است در خون شما 

کیستی تو؟ ظرف احسان خداوندی، رضا      در کــرم مثــل خدا بی‌مثل و مانندی رضا 
من همــه بی‌آبــرو، تـــو  آبرومنــدی رضا     تیرگــی بـودم بــه بحـر نورم افکندی رضا 
بس که آقایی، به رویم در نمی‌بندی رضا      هر چه گریاندم دلت را، باز می‌خندی رضا 
تو رؤف اهل‌بیتی، لطف و احسان بایدت 
میزبـانی و پـذیرایی ز مهمـــان بایــدت 

من به زنجیر غمت عمری اسیرم یا رضا      بستـه شـد از خاک زوارت خمیرم یا رضا 
بـا تــولای شمــا دادنــد شیــرم یا رضا      وز گنــه در آستـانت سر به زیـرم یا رضا 
بار ده تــا قبــر تــو در بــر بگیـرم یا رضا      لطف کن تا گوشۀ صحنت بمیرم یا رضا 
هر چه بودم هر چه هستم«میثم»کوی توام 
از خجــالت کـــورم امـــا عــاشق روی تـوام 

صیام تا قیام 2 - غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : دوشنبه 2 شهریور 1388
آخرین بازدید : دوشنبه 13 مرداد 1399
تعداد بازدید کننده : 2016
دفعات مشاهده : 2121
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

سرود ولادت حضرت امام هادی (علیه السلام)

سرود عید سعید غدیر

علی بن ابیطالب علیهماالسلام

عید غدیر، عیدالله الاکبر

قال الهادی علیه السلام

فروتنی آن است که با مردم چنان باشی که دوست داری با تو چنان باشند.

(المحجة البیضاء، جلد 5، صفحۀ 225)
مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک