موسسه هنر و ادبیات هلال

ولادت حضرت سید الساجدین علیه السلام

محیـط نــور را نـــور آفــریـدند
سپـاه شـور را شور آفریدنـد
به خورشید ولایت ماه دادند
بگـو نــورِعلـی‌نـــور آفــریدنـد
                     سپهر امشب زند بر خاک، زانو
                     مَلَـک خـوانـد ثـنــای شهـربانـو
 
خــدا امشـب ولـیّـش را ولـــی داد
جمـالـی منجـلی نـــوری جلـی داد
حسیـن بـن علـی چشم تو روشن
که امشب بر تو ذات حق علی داد
                 شـب وجـد امــــام عالـمین است
                 که میلاد علی ابن الحسین است

جمــالِ بـی مثـــــالِ داور اســت ایــن
به خَلق و خُلق و خو پیغمبر است این
حســن زادی،حسیــــن آورده‌ای،یـــــا
امیـــرالمـــــؤمنـین دیـگـــر اســت ایـن
                          بـه چشم نور از او نـور بارد
                          جمـال چارده معصـوم دارد

بـه مـولا جلــوۀ مـولا مبارک
جمــال ربــی‌الاعلی مبارک
امــام چــارم آوردی بـه دنیا
عروس حضـرت زهرا مبارک
                        عبــادت‌های حیدر یـاد آمد
                        که عید حضرت سجاد آمد

به چشمم نــور مطلق آفریدند
بـه نــامم ذکــر یـاحق آفریدند
یقین بـاشد مرا امشب دوباره
بـه سـر شـور فـرزدق آفریـدند
                  سرشک شوق ریزد از دو عینم
                  که مـداح عـلــی ابـن الحسینم

به صورت حُسنِ صـورت آفرینش
ز صــورت آفــــریـنش، آفــریـنش
فلک خواند به لب عین الحیاتش
ملـک گـوید بـه رخ حقّ الیقینش
                    کـلام وحی ریــزد از دهـانش
                    دعا گل بوسه گیرد از لبانش

خدا مشتاق یارب یارب اوست
سحر دلـدادۀ ذکر شب اوست
کلـیم الله مـــدهـــوش تـکــلّــم
مسیحــا زنـدۀ لعـل لب اوست
                   عبادت بوسه گیرد از جبینش
                   خــدا فــرموده زین‌العابـدینش

ولایــت تشنــۀ جــــــام ولایــــش
همه دل‌هاست، دشت کربلایش
چهــل پــــرواز از گـودال تـا شـام
چهـل معـراج تـا طشـتِ طلایـش
                سفــر از کبـریـا تـا کبــریا داشت
                عروجی همچو ختم‌الانبیا داشت

بـه خلقت در اسارت مقتدایی
کنـد در بنـدگـی کــار خدائـی
کند روز اسـارت دست بستـه
ز کار عالمی مشکل گشـائی
                   فــــراز نــاقـۀ اوج اقـتـــدارش
                   زبان هنگام خطبه ذوالفقارش

کـلامـش همچـو آیــات شــریفه
حماسه،روشنی،حکمت، لطیفه
بــه دریــــای دلِ اهــــلِ تــــــولّا
گهر جاری است از متن صحیفه
                  دعای اوست وحی آسمانـی
                  معانی در معـانی در معــانـی

الا سـیـــر عـــروجت تا سحرگاه
مــن الله و الــی الله و مـــــع الله
نهـان از چشم‌ها اسـرار خـود را
علی با چاه می‌گفت و تو با ماه
                  تـو قرآنی تـو ایمانی تـو دینی
                  تـو ســر تـا پــا امیرالمؤمنینی

مــــزارت بیـت قــــرب داور مـاست
بقیعت کــــربـلای دیـگــــر مــاست
به معراج عروج از خویش تا دوست
تــــولای شمـــا بــــال و پـر ماست
              به "میثم" از ازل شد این عنایت
             که بـــا مهـر شمـا گردد هـدایت

 

تاریخ ارسال : چهار شنبه 31 تیر 1388
آخرین بازدید : یکشنبه 1 مهر 1397
تعداد بازدید کننده : 2051
دفعات مشاهده : 2104
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

بحر طویل شهادت حضرت ابوالفضل (علیه السلام)

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک