در ولادت مولا امیرالمومنین علیه السلام

ای کعبـه! داری یـک جهـان جان دربر امشب   الحـق کـه از هـر شـب شدی زیباتر امشب
آغــوش جــان را بـــاز کــن جـــانـانـه آمــــد   هنگــام قــربانی است، صــاحب خانه آمـد
جـبــــریـل را از بـهــــر دربـــــانــی بــیـــاور   مــــانـنــد اسمـــاعیــل قــــربـانی بیـــاور
ای کعبــه! حــقِّ صــاحب خــــود را ادا کــن   حجـــاج را در مقــــدم مـــــولا فــــــدا کـن
خیــل مـــلائـک کعبـــه را در بــــر گـــرفتـند   بت هــا بــــه کعبــه ذکـر یـا حیـدر گرفتند
حِـجـر و حَـجــر، رکـن عـراقی، رکـن شامی   گـــویـنـد مـــــولا مقـــدمـت بـــادا گــرامی
زمـزم، به اشک شوق، جان را شستشو ده   هــر چـــار رکــن کعبــه را بـا هـم وضو ده
مکـــه تجــلــی گــــاه داور گشتــه امشـب   کعبــه گـــریبان چـاک حیدر گشته امشب
ای کعـبـــه بـنـگـــر وجـــــه الله الصـمـــد را   آغـــوش بگشــا، بـــار ده، بنـــت اســـد را
تـــاریـخ می گــویـد علــی مولود کعبه است   مـــولـود کعبـه نـه، بگـو مـوعود کعبه است
او پیشتــر از کعبـــه بـــوده نکتــه این است   پـس کعبـه مــولـود امیـــرالمــومنین است
مکـه بــــه تـــوفیـق ولایــــت محتـــرم شـد   امشـب حــــرم از مقــــدم مـــولا حرم شد
ســـرّی است در این خانه باید لب فرو بست   حتـی حـــرم ایــن راز پنهــان را ندیده‌ست
از چـار رکـن کعبـه پــرسیدم علــی کیـست   گفتند بـــا حیـرت خدا هست و خدا نیست
حجـر و صفــا و مــــروه و زمــــزم نـــدانست   از بیـت کـــردم ایــن سؤال، او هم ندانست
تصــویــر حســن غیــب در آیینـــۀ اوســـت   قــرآن نــــازل نـــاشـده در سینــۀ اوسـت
از اول خلـقـت علــــی مشکــل گشـــا بــود   عـــالـم نبــــود و آن جمـــال دلگشــا بــود
او از خــدا حکـــم دو عـــــالــم را گــــرفتـــه   او در تـکــامـــل دســـــت آدم را گــــرفتــه
خــورشیـد، اســـرار درون را بــا علــی گفت   پیش از درخشیـدن همـانا «یا علی» گفت
پیغمبــران هــم بـــا علــی بـودند و هستند   پیـش از نبــوت بــا خــدا ایـن عهــد بستند
جبــریـل ذکـــــر «لافـتــی الاعلــی» گفــت   حتّــی محمّــد هـم بـه خیبر یـا علی گفت
حکــم از خـــدا بــود و قلــم دست علـی بود   در فتـح خیبـر هـم علــم دسـت علـی بود
اوصـــاف حیــــدر را نمـــایـد کـس چگــونه؟   جــان محمـد را ستــایـد کــس چگـــونــه؟
خلقت کجـا دانــد کجـــا دانـد علی کیست؟   تنهــا خـــدا دانـد خـــدا دانـد علی کیست
ایــن کفـــر نبـــوَد، تـــا خـــــدا دارد خـدایی   بــا دسـت حیـدر می کند مشکـل گشایی
آنــانکه از میــــزان حـــق، حـــق را ربـــودند   والله خــاک کفــش قنبـــر هـــم نبـــودنــد
کــی فتــح کــــرده بـــدر و احــزاب و احد را؟   کــی کشتـه بـا یـک ضربه عمرو عبدود را؟
کــی در شــب معـــراج بــا احمـد نشسته؟   کـی بــر سـر دوش محمـد بــت شکسته؟
کـی کـــرده در میـــلاد، قـــــرآن را قــرائت؟   کــی خـــوانـــده بــــر کفــار آیــات بـرائت؟
کــی جــز علــی نفـس پیمبـر شـد؟ بگـویید   آیینــۀ زهــــرای اطـهـــر شــــد؟ بـگــویید
کــی در اخــــوت شـــد بــــرادر بـــا محمّد؟   کــی غیــر حیـــدر شـــد بـرابـر بـا محمّد؟
کـی بهــر حفـظ جـان احمـد ترک جان گفت؟   کی جان به کف بگرفت و جای مصطفی خفت؟
کـی یـک تنـه ره بسـت بــر خیـل عدو تنگ؟   کـی بـر بـدن آمد نود زخمش به یک جنگ؟
کـی جــز علی بـــر خصـم خـود شمشیر بخشید؟   کـی جـز علـی یک شب چهـل منــزل درخشید؟
کـی مثـل حیـدر جـوشن بی پشـت پوشید؟   کــی در تمــام جنگ‌هــا چون او خروشید؟
کـی جـز علـی از اشـک طفلی داشـت پروا؟   کــی غیــر حیــدر بــا محمــد کــرده نجوا؟
ای اهــل عـــالـم آیـــۀ اکمـال دین چیست؟   ایــن «لافتــی الاعلـــی» دربـاره کیست؟
آن کس‌که خواندش خواجۀ کل،«کلّ دین»کیست؟   میــزان حــق غیـر از امیرالمومنین کیست؟
ای تیـغ حـــق از«بــدر» تــا «صفین» حیدر!   نفــس محمــد یــــا ابـــوالسبطین حیــدر!
شیــر خــــدا و شیـــر پیغمبـــر تــــویی تــو   حیــدر تــویی، حیــدر تویی، حیدر تویی تو
تــو مصطفـی را مهــری و قهـری علی جـان   او شهـر علـــم و تــو درِ شهری علی جان
ایـن شهــر غیــــر از تـــــو در دیگــــر نــدارد   اســلام جـــز تـــــو یـــا علــی حیدر ندارد
تـــو پــــای تـــا ســــر رحمـــةٌ للعــالمینی   هـــم جــان شیـرین نبی، هـم جانشینی
مـن کیستـم یـــک قطــــرۀ نـــاچیـزِ نــاچیز   کــز بحـــر جـــودت گشتــه‌ام لبـریـزِ لبـریز
بـی تـــو خـــدا را بنــدگـی کـــردم؟ نکــردم   جــز بــــا ولایـــت زنــدگی کــردم؟ نکـردم
تـــابـیـد از اول در دلــــم نــــــور هــــدایــت   هــرگـز نخــوانـدم یــک نمــــاز بــی ولایت
یــک بـــاغ گـل دارم، اگــر خــارم علـی جان   هرکس که هستم دوستت دارم علی جان
لطـف غیـــورت کــی مـــــرا وا مـی‌گـــذارد؟   کــی در جهنــم دوستــت پـــا می‌گـذارد؟
دوزخ کــه جــای دوستـان مــرتضی نیست!     آخــر جهنــم را مگــر شـرم و حیا نیست؟!
حتـی اگــــر در قعـــر دوزخ پـــــا گـــــــذارم   از شعلــه‌هــای خشــم آن بـــاکـی نـدارم
بــا ایـــن سخـــن داد از درون دل بـــــــرآرم   آتـش مســوزان! مـن علــی را دوست دارم
"میثم"همین است و همین است و جز این نیست
دیــن جــــــــز تــــــولای امیـــرالمــومنین نیست

 

تاریخ ارسال : یکشنبه 28 تیر 1388
آخرین بازدید : چهار شنبه 29 اسفند 1397
تعداد بازدید کننده : 1691
دفعات مشاهده : 1766
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

دعای تحویل سال نو / اجرا: مسعود کهریزی

ویژه برنامه فرا رسیدن بهار طبیعت وعید نوروز

مدح امیر مومنان حضرت امام علی(علیه السلام)

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک