موسسه هنر و ادبیات هلال

در مدح حضرت زهرا سلام الله علیها 1

ای گــوهــر کـــلام محمــد ثنـــای تـــو   تـــا حشــــر افتـخــار ولایــت ولای تو
هـم کوثر خدایی و هم دخت مصطفی   هــم آمـــده اسـت امّ ابیهــا ثنای تو
پیغمبـری کـه جــان همـه انبیـا فـداش   فـرمود بـا تـو جــان محمــد فــدای تو
بـا آنکـه نیـست روی خــداونـد دیـدنی   پیـداست در جمال تو، وجه خدای تو
پیغمبران، ملائـکه، حوریّه، جنّ و انــس   دارنـــد احتیـــاج بـــه ذکـــر دعـای تو
تا صبـح حشر حسرت بیماری اش بود   آیــد اگــر مسیــح بـه دارالشفـای تو
هــرگـز نگـه بــه وادی سینـا نمی کند   گـــر بنگـــرد کلیــم بــــه دارالولای تو
امــواج نـــور ســــر زده از خـانــۀ گلیـن   بوی بهشت می دمد از خاک پای تو
بیت الحرام خواجۀ اسراست حجره ات   آرد ملـک طــواف، بــه دور ســرای تو
گلبـوسـه هــای پشـت هـم ختـم انبیا   پیـداست روی آبلــه دست هـــای تو
در حیـرتم کـه روی تو را دید در بهشت   آدم نــداد جـان ز چـه بر رو نمای تو؟
سـوگند می خــورم بـه خـدا تـا خـدا خداست   بیگـانه بــا خـــدا نشــود، آشنــای تو
حــوّا امیــد داشـت شــود فضـــه درت   آدم شد از بهـشت برون در هوای تو
تصــویر تــوست، خنـده گلخانه بهشت   بــوی خـداست، در نفـس دلـربای تو
پیغمبـر و خــدا و رســــول و ائمـــه اند   بـا حُسـن اتفـاق، مدیحت سـرای تو
آن روزهــا کـه صحبتـی از مـاسوا نبـود   کــوثر نـداشت، ذات الهـی سوای تو
پیش از ظهـور عـالم خلقت، هماره بود   آغــوشِ غیبِ ذاتِ خـداوند، جــای تو
والله بهتـــریـنِ کـســـــانـنـد در زمـیــن   ابنــا و شـوی و امّ و بنـات و نیـای تو
مُلـک وجـود در حـرمت گشتـه نــاپدید   کی گفته گم شده حرم باصفای تو؟
محـــدود نیــست بحــر عنایات رحمتت   وصل است بر عطای الهی،عطای تو
آگـــاه نیـست کـس بـه جـز از ذات ذوالجــلال   از بــــدو ابتــــدای تـــــو و انتـهـای تو
گـر جنّ و انـس، حاتم طایی شوند باز   بــاید زنند بـوسه بـه خـاک گــدای تو
حقّاکه شد گشوده ز بـازوش ریسمان   مشـکل گشـا بــه پنجـه مشکل گشای تو
تــاریخ شـاهد است کـه آیـد هنوز هم   از مسـجد مدینـه صـــدای رسـای تو
گــویی فقـط رسـول خدا حرف می زند   وقـت خطـابه بتا دو لب جـانفــزای تو
بـا آنکـه از صـدای تــو هفـت آسمـان گریست   انگار هیچ کسـی نشنیدی صدای تو
حتـی یکی نگفت به زهـرا ستـم شده   حتـی نکـرد گــریه کسی از بــرای تو
هرگـز نگشت چـون تـو کسـی در وطن غریب   بالله نبود این همه غــربت، سزای تو
اجــر رســالت پــدرت خــوب شـــد ادا   گــردید تـــازیـانـه امّـــت، جـــــزای تو
ای یـاس نیـلی نبوی! کاش خورده بود   آن تــازیانه ها بـه تـن مـا بـه جای تو
تــا روز حشــر کــاسه خـون جگر شود     چشمـی کـه تـر نگشـت ز اشـک عـزای تو
باید به "میثمت" دُر مضمون عطا کنی
تـا گــوهـر قصیــده بــریـزد بـه پـای تـو

"صدف نبوت 2"- حاج غلامرضا سازگار
تاریخ ارسال : یکشنبه 6 اردیبهشت 1388
آخرین بازدید : شنبه 5 اسفند 1396
تعداد بازدید کننده : 972
دفعات مشاهده : 1000
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

تلفن گویای مذهبی سراسری هلال

قال الباقر علیه السلام

هر که به آنچه می‌داند عمل‌کند خداوند به او آن بیاموزد که نمی‌داند.

(میزان‌الحکمة: 4583)

مسئله روز

پرسش : اگر پدر و یا هر شخص دیگر، چیزی به انسان هدیه بدهند، آیا باید خمس آن را داد؟

پاسخ : آیات عظام امام‌خمینی، خامنه‌ای، نوری: هدیه خمس ندارد.

آیات عظام بهجت، فاضل و مکارم: اگر تا سر سال خمسی زیاد بیاید، بنابراحتیاط واجب باید خمس آن را بدهد.

آیات عظام تبریزی و وحید: چنانچه مقدار آن زیاد و قابل توجه باشد و از مخارج سال زیاد بیاید، باید خمس آن را بدهد.

آیت‌الله صافی: اگر تا سر سال خمسی زیاد بیاید، خمس دارد.

 

(رسالۀ‌دانشجویی،احکام‌خمس،جلد 10،پرسش 52)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک