در مدح و مصیبت امام عسگری علیه السلام

ای قبلــه حـرم، حـرمِ سـامـرای تــو           بیت ­الـولای دل حرم با صفـای تـو
قــرآن یگـانه دفتــر مدح و ثنای تـو     روح ملک کبـوتر صحـن و سرای تو
آیینــۀ جمال خـداوند سـرمدی
فرزند پاک چار علی ، سه­ محمدی

رضـوان بـدان جلال و شـرف سائل درت           خورشید سجده بـرده به صحن مطهرت
روح رضــاست در نفــس روح پــرورت     نامت حسن نه بلکه حسن پای تا سرت
میراث زهد و نور هدایت ز هادیت
علم امام هشتم و جـود جـوادیت

معصــوم سیــزده ولــی الله ذوالمنـن           ابن ­الرضای سـومی و دومین حسن
گل ریزد از بهشت به خاکت چمن چمن     شرمنده در ثنای تو از کوچکی سخن
دُر کلام و لعل لب گــوهری کجا
وصف ابا محمدنِ العسگری کجا

انــوار ده امــام درخشـــد ز روی تـو           یــادآور رسـول خدا خُلـق و خـوی تو
زیبـاترین دعــای ملـک گفتگـوی تـو     مسجود جنّ و انس بود خاک کوی تو
بحری که در صدف، دُر جان پرورد تویی
در دامنـش امــام زمـان پــرورد تویی

ویرانۀ مـزار تـو مسجــود آسمـان         قبر تو کعبۀ دل و صحنت مطاف جان
زوّار هر شب حرمت صاحب الزمان     کـوری چشم دشمنت ای قبلـۀ جهـان
تنها نه سامره، همه عالم دیار توست
هر جا رویـم در بغل مـا مزار توست

قبـر مطهــر تــو اگــر چه خراب شد           یا بـر حـریم تــو ستـم بی­ حساب شد
و آن دلـربا ضـریح نهـان در تراب شد     هر چند قلب شیعه از این غم کباب شد
هـر روز قبــۀ تـو فـروزنده ­تـر شود
جاه و جلال و مرتبه­ ات زنده ­تر شود

ای نُـه سپهــر فــرش رفیــع عبـادتت           ای لطف وجود و مرحمت و بذل، عادتت
اقــرار کــــرده دشمن تــو بر سیادتت     یــاد آمدم بــه فصـل جـوانی شهـادتت
ای زخم دل هماره فزون از ستاره ­ات
از مـا سلام بــر جگـر پــاره پاره ­ات

بـا آن که در محاصره بودی تو سال­ها           دیدی ز دشمنان، غم و رنج و ملال­ها
کـردند بــا تـو از ره طغیـان جدال­ها     دادی به شیعه عزت و قدر و جلال­ها
نـور ولایتت ز دل حبس ای شگفت
چون آفتاب یک­ سره آفاق را گرفت

داغت به قلب شیعه شراری عظیم شد     خون بر دلت ز کینۀ اهل جحیم شد
روح تــو در بهشـت الهـی مقیـم شد           با رفتن تو حضـرت مهدی یتیم شد
یابن الحسن از این همه بیداد، الامان
عجّل علی ظهـورک یـا صاحب­ الزمان

ای عدل تو زوال ستــم ­گستـری بیـا           نادیده کرده بر همه روشنگری بیـا
ای آخرین دُر صـدف کـوثــری بیــا     ای نور دیــدۀ حسن عسگری  بیا
تا کـی فـراق روی تو آتش به جان زند
تا کـی به شیعه خصم تو زخم زبان زند

ای خوانده جنّ و انس و ملک پیرو مقتدات           تـو جان جـان عـالمی و جـان مـا فـدات
خُلـق علـی و خـلـق نبــی جلــوۀ خــدات     میثم به این دو مصرع نیکو دهـد نـدات
یا صاحب­ الزمان به ظهورت شتاب کن
عـالم ز دست رفت تـو پـا در رکاب کن

 

بهار امامت 1- غلامرضا سازگار

تاریخ ارسال : سه شنبه 13 اسفند 1387
آخرین بازدید : دوشنبه 16 تیر 1399
تعداد بازدید کننده : 2096
دفعات مشاهده : 2237
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

سرود میلاد امام رضا علیه السلام

سرود میلاد حضرت معصومه سلام الله علیها

سرود ولادت حضرت امام رضا علیه السلام

سرود ولادت امام رضا علیه السلام

قال الرّضا علیه السلام

هر کس مرا زیارت کند در حالی که حق و طاعت مرا که خدا بر او واجب کرده بشناسد، من و پدرانم در روز قیامت شفیع او هستیم و هر که ما شفیع وی باشیم نجات یابد.

(وسائل الشیعه، ج 5، ص 436)
مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک