دَم: اصحاب عشق 49

من که با هستی خود یار توام
مـات اصحــاب وفــادار توام
راهشان مکتب من               نامشان بر لب من
زان حسینی شد گان، حسین جان
سخن آرم بـه میـان، حسین جان

من که کوهی ز گناه آورده ام
به حـریم تــو پنـاه آورده ام
حُرّم و بنده تو                        عبد شرمنده تو
آمدم تـوبه کنم، حسین جان
از جگر ندبه کنم، حسین جان

من حبیب تـوام ای حبیبِ جان
عشق تو، مونس دل، طبیبِ جان
بر تو پروانه شدم                پیر این خانه شدم
به ولای تو قسم، حسین جان
از درت پا نکشم، حسین جان

جُــونم و بــوذر کـربلای تو
من که بر جان بخرم بلای تو
تو مرا دست بگیر                   به غلامی بپذیر
سر دهم برای تو، حسین جان
جان کنم فدای تو، حسین جان

عــابِسَم، چـاکر عباس توام
سبزه ای در چمن یاس توام
زِرِه از تن بکَنم                   حمله بر خصم کُنم
تا به خون غوطه زنم، حسین جان
دل ز تــو بــر نکنـم، حسین جان

من زُهِیرم، که اگر صدها بار
کشته و زنـده شوم در ره یار
دل نگیرم ز حسین                 این امام عالمین
سر ما و قدمت، حسین جان
کمِ مـا و کَرمت، حسین جان

ای عزیز دل و جان مصطفی
مـن بُـرِیـرَم، ز غـلامان شما
فارِسِ میدانم                              قاری قرآنم
جان و جانان منی، حسین جان
روح قــرآن منـی، حسین جان

وَهَبـم من، بـه تو اقتدا کنم
مادرم گفته که جان فدا کنم
با رضای مادرم                    جان فدای رهبرم
سر کنم بر قدمت، حسین جان
بپذیـر از کـرمت، حسین جان

یار سر در کف تو، جُناده ام
که به راه عشق تو فتاده ام
بنده ناچیزم                       در رهت می ریزم
خون خود به کربلا، حسین جان
تا شوی ز من رضا، حسین جان

جُندَبم، آمده ام به یاری
گـر مرا یاور خود شماری
ترک جان و سر کنم             سینه را سپر کنم
با تو ای خون خدا، حسین جان
در هجـوم نیزه ها، حسین جان


یک کربلا عطش- سیدرضا مؤیّد

تاریخ ارسال : دوشنبه 7 بهمن 1387
آخرین بازدید : پنجشنبه 16 تیر 1401
تعداد بازدید کننده : 2533
دفعات مشاهده : 2559
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

خبر داغ

عصر شعر عاشورایی / شعر خوانی محمد سعید میرزایی

رسم اهل ادب/ مداحی واجب، مداحی مستحب، مداحی حرام

حاج اصغرسعیدمنش / این دل تنگم عقده ها دارد...

قال رسول الله صل الله علیه واله و سلّم

همـانا در نهــان مـردم بـا ایمـان، معـرفت و شنـاختی نسبت بـه امــام حسیـن علیه السلام نهفته است.

(البحار: جلد 43، صفحه 271)
مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک