طوطی وحی

منـــم آن گنــج الهــی کــه به ویرانه نهانم
گر چـه طفلم به خدا بانوی ملک دو جهانم
یم رحمت شده هر قطره ای از اشک روانم 
عظمـت، فتــح، ظفـر سایه ای از قد کمانم
                                 ابر سیلی است نقاب رخ همچون قمر من
                                 چـــادر عصمت زهراست همانا به سر من

زده از پنجـۀ دل دخـت علی شانه به مویم
جای گلبوسة زهرا و حسین است به رویم
مهـــر را مُهـــر نمـــاز آمـده خاک سر کویم
گــه در آغــوش پـدر، گاه سر دوش عمویم
                               پــای تــا سـر همــه آیینـۀ زهراست وجـودم
                              شاهدم این قد خم گشته و این روی کبودم

اشک من خون شده و در رگ دین گشته روانه
گـــل داغـــم زده در بــــــاغ دل عمـــه جــــوانه
همـه جـــا گشتــه عـزا خانة من خانه به خانه
شـــده از اجـــر رســـالت بــــدنم غـرق نشانه
                                    خـارها بود که می رفت فرو بر جگر من
                                    پدرم از سر نی دید چه آمد به سر من

دم به دم بر جگــرم زخــم روی زخم نشسته
دلـم از داغ کبــاب و سـرم از سنگ شکسته
رخ نیلی، لب عطشان، دل خونین، تن خسته
گــره از خلـق گشـایم به همین بازوی بسته
                                  به رخم اشک فراق و به لبم بوده خطابه
                                  نغمــه ام یــا ابتــا و قفسم گشته خرابه

طوطی وحی ام و پر سوختة شام خرابم
لحظه لحظه غـم هجـران پـدر کرده کبابم
پدر آمد دل شـب گـوشۀ ویـرانه به خوابم
ریخت از دیــده بسی بر ورق چهره گلابم
                            گفت رویت زچه نیلی شده زهرای سه ساله
                            مگــر از بـــاغ فـــدک بـــوده به دست تو قباله

هر چه آمد به سرت من سر نی بودم و دیدم
آن چــه را زخــم زبـــان بــا جگرت کرد شنیدم
تــو کتــک خـوردی و من بر سر نی آه کشیدم
ایـن بلایی است کــه روز ازل از دوست خریدم
                               قاتل سنگدلم چون به تو بی واهمه می زد
                               دیــدم انگار که سیلی به رخ فاطمه می زد

حیف از آن خواب که تبدیل به بیداری من شد 
گــــرم از شعلـۀ دل بـــزم عـــزاداری مـن شد 
عمـــه ام بـــاز گـــرفتــار گــــرفتــاری من شد
نــه خـــرابه کـه همه شام پر از زاری من شد
                                 لحظه ای رفت که دلدار به دلداری ام آمد
                                 یــار رویــایی ام ایـن بـار به بیداری ام آمد

شــب تــــار و طبــق نــور و من و رأس بریده
من چو یک بلبل پر سوخته او چون گل چیده
گفتـــم ای یـــار سفــر کــردۀ از راه رسیــده
من یتیمم ز چه رو اشک تو جاریست ز دیده
                                    آرزویم همــه این بود که روی تو ببوسم
                                   حال بگذار که رگ های گلوی تو ببوسم

عمـه جــان بــاغ ولایت ثمـر آورده برایم
عـــوض میــــوۀ نـــایاب سر آورده برایم
سـر بــاباست که خون جگر آورده برایم
صورت غرقه به خون از سفر آورده برایم
                              ای نبــی از دل و جـــان لعـل لبان تو مکیده
                             چه کسی تیغ به رگ های گلوی تو کشیده

از همـان دست که رگ های گلوی تو بـریده
مـــانده بـر یـاس رخ نیـلی من جای کشیده
بعد از آن ضربه جهان گشته مرا تار به دیده
یــادم افتــاد از آن کــوچـه و زهـرای شهیده
                                   زیــر لـب یــا ابتـا داشتم و زمزمه کردم
                                   گریه بر مادر مظلومة خود فاطمه کردم

طایـر وحی ام و در کنـج قفـس ریخت پر من
شستـه شـد دامـن ویــرانه ز اشک بصر من
کس ندانست و نداند که چه آمد به سر من
ســـوز "میثــم" نبــود جــز شرری از جگر من
                               گریه ها عقده شده یکسره در نای گلویم
                              غـم دل را به تو و عمه نگویم به که گویم؟

 

تاریخ ارسال : چهار شنبه 11 دی 1387
آخرین بازدید : چهار شنبه 30 آبان 1397
تعداد بازدید کننده : 1252
دفعات مشاهده : 1294
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

آلبوم صوتی 12؛ عرض ارادت شاعران به حضرت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)

آلبوم شیرین یاد/ویژه ولادت پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم)

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک