گفتگو

آب با عباس:

ای داغ لـب تو کرده آبم
عبـاس مــرا بنــوش آبم
هُرم عطشت کند کبابم
شـرمنـده ز آل بـوتــرابم
                       دارم بـه جگـر خـروش عباس
                       یک جرعه ز من بنوش عباس

مــن آبــــم و آبـــــرو نــــدارم
موجم شده کوهی از شرارم
شـرمنده ز طفـل شیـرخوارم
مــانند سکینــه بــی قـــرارم
                   سخت آمده ام به جوش عباس
                    یـک جـرعه ز مـن بنـوش عباس

اعجـاز بــه دشت نینوا کن
دست آور و حاجتم روا کن
از سینــۀ آب عقـــده واکن
زخـــم دل بحــــر را دوا کن
                       از آب نـظـــر مپـــوش عبـاس
                       یک جرعه ز من بنوش عباس

ای اشـک تــو آب را ستاره
بحر از نفست شده شراره
بـر غــربـت آب کــن نظــاره
بشنــو ز درون دل همـــاره
                       فــریاد مــرا بــه گوش عباس
                       یک جرعه ز من بنوش عباس

یـک لحظــه بــــرآر آرزویم
مگـــذار بــریـزد آبــــرویـم
گر چهره ز آتشت نشویم
در پاسخ فاطمه چه گویم
                       بـــردار غمـم ز دوش عبــاس
                       یک جرعه ز من بنوش عباس


عباس با آب:

ای آب مــزن به دل شرارم
سوگند به چشم اشکبارم
مـن تشنـۀ جـام وصل یارم
بـا آب روان چــه کـــار دارم
                    گشتم ز عطش اگر چه بی تاب
                    یـک قطـره ننـوشـم از تـو ای آب

مـن ســاقی آل بـــوترابم
نه آب بود به کف، نه تابم
امـواج تـو می کنـد کبـابم
از خجـلت اهــل بیـت آبم
                       صد بار گر از عطش شوم آب
                       یک قطره ننوشم از تو ای آب

هُــرم عطـش است و آفتاب است
دل ها همه از عطـش کباب است
خــون حـاصل سینــۀ ربــاب است
از بس که به خیمه قحط آب است
                       گـردیده به دیده اشک نایاب
                       یک قطره ننوشم از تو ای آب

از نــــالــــۀ بـــلبـــل مـــدینــه
آهم شده شعله ور به سینه
سقــا شـــده دیـــدۀ سکینه
خشکیـده گلــــوی آن حـزینـه
                       رنگـش شـده زردتر ز مهتاب
                      یک قطره ننوشم از تو ای آب

یک لحظه بزن به خیمه ها سر
بــر دختـــرک ســه ســاله بنگر
در دامـن عمــــه مــی زنــد پـر
ســوزد جگــــرم از ایــن که آخر
                  شش ماهه نگشت از تو سیراب
                  یــک قطــره ننــوشم از تو ای آب
تاریخ ارسال : سه شنبه 10 دی 1387
آخرین بازدید : دوشنبه 21 آبان 1397
تعداد بازدید کننده : 1420
دفعات مشاهده : 1453
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

آلبوم شیرین یاد/ویژه ولادت پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم)

قطعه طلوع ویژه آغاز امامت حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک