یا حبیب

ای سراپا روح ایمان یا حبیب  بن مظاهر
جان نثار کوی جانان یـا حبیب بن مظاهر
پیر امـا شیــرِ غـران یــا حبیب بن مظاهر
بحر اما بحر عطشان یا حبیب بن مظاهر
                             خون خون حی سبحان یا حبیب بن مظاهر
                             بسته بـا محبوب پیمان یا حبیب بن مظاهر

یا حبیبی دست حق یارت که خود یار حسینی
غـــرق انــــوار ولایــت، محـــو دیـــــدار حسینی
جـان گــرفتی بــر سر دست و خریدار حسینی
تـــا ابــــد آزاد مــــــردی و گـــــرفتـــار حسینی
                              در خــزان هــم لالـة خندان گلزار حسینی
                              ای لبت بر مرگ خندان یا حبیب بن مظاهر

تــو سـراپــا عــاشق، امــا عاشق تیر بلایی
مسـت صهبـــای ولایـت، تشنــة جـام ولایی
هم اسد در بیشة دین، هم نهنگ بحر لایی
تــو حبیبی، تــو حبیبی، تــــو حبیب کربلایی
                           هـر کـــه هستـی مـرد میـدان نبــرد ابتلایی
                           در کفت سر، بر لبت جان یا حبیب بن مظاهر

ای سلامت را رســانده از دل بشکسته زینب
تیغ بر کف،اشک بر رخ،شور در سر،ذکر بر لب
آسمــان معـــرفت را چهــره ات تـابنده کوکب
در مقــام قــرب چـون مـاه بنی هاشم مقرب
                           از زبان یوسف زهرا  شنیدم این که هر شب
                           کــرده ای یک ختم قرآن یا حبیب بن مظاهر

گرد غربت در وطن بنشست چندی بر عذارت
بــال میــزد مـــرغ دل از کـوفه گـرد کوی یارت
عشـق ثــارالله می بـرد از دل و از جان قرارت
کوفـه بـود و سینـة سوزان و چشم اشکبارت
                         نـــامــة فـــرزنـــد زهـــرا شـد مــدال افتخـارت
                         واشدی چون گل به بستان یاحبیب بن مظاهر

نــامـة دلـدار را خــوانـدی بـه عـالم ناز کردی
چون ملک از فرش بر عرش خدا پر باز کردی
سیــر معـــراج هـــوالمـوجـود را آغـــاز کردی
نیمـــه شب از کـــوفــه تا کرببلا پرواز کردی
                               در کمـال عشق و ایثار و وفا اعجاز کردی
                              گوی بردی از شهیدان یا حبیب بن مظاهر

چـشم ثـــارالله تـــا افتـــاد بــر مـــــاه جمالت
دید سرتا پا همه ایثار و عشق وشور و حالت
بیـش تـر در سـن پیری از جوان شوق وصالت
بخـت گفتـا ای ملک وامــانده در سیر کمالت
                            هجــر پـایـان یافت وصل یوسف زهرا حلالت
                           داده جان و گشته جانان یا حبیب بن مظاهر

تــو نمــاز وصـل را پیـش از نمــاز ظهــر خواندی
تیــر دشمن را بـه جـای دیده بر قلبت نشاندی
خـــون خـود را در قــدوم یـوسف زهرا فشاندی
از خودی ها پا کشیدی تا خدا خود را رساندی
                                  از ازل بــا یار بـودی، تا ابد با یار ماندی
                                 ای به راه یار قربان یا حبیب بن مظاهر

سـوخت ثــارالله بــا یـــاد تو قلب داغدارش
گوییــا جـان داد عبــاس عزیزش در کنارش
اوفتــاد از مرگ تو بر چهره نقش انکسارش
گرد غربت ناگهان بنشست بر ماه عذارش
                        اشک تنهایی روان شد از دو چشم اشکبارش
                        گه بـه صورت، گه به دامان یا حبیب بن مظاهر

ای محـبت سجـده آورده بــه زخــم پیـکر تو
ای گـــرفتـه آبــرو تـا حشر، خون از منظر تو
بــوسۀ آیـــات قـــرآن بــر لب جــان پــرور تو
تیغ در دست عدو خجلت کشید از حنجر تو
                           بـــا کــه گــویم قاتل سنگین دل بد اختر تو 
                           با سرت می داد جولان یا حبیب بن مظاهر

ای شهـادت از جــوانی برده تا پیری شکیبت
ای وصـال دوسـت در میـدان جانبازی نصیبت
تــو حبیبی آن کـه مادر خوانده از اول حبیبت
تیغ: مرحم،زخم:دارو، مرگ:درمان،غم طبیبت
                            یا حبیبی! خیز و یاری کن به مولای غریبت
                              داد او از خصم بستان یا حبیب بن مظاهر

تــو حبـیب جـان و پیشــانی محبــوبت شکستـه
یـــاور عشقـی کــه یارت در یم خون دیده بسته
شــانه اش از تیغِ بران سینه اش از نیزه خسته
عضو عضو پیکرش چون برگ گل از هم گسسته
                        در عــزای آن خدایی کشتی در خون نشسته
                        اشک "میثم" کرده طوفان یا حبیب بن مظاهر


تاریخ ارسال : سه شنبه 10 دی 1387
آخرین بازدید : پنجشنبه 1 فروردین 1398
تعداد بازدید کننده : 1398
دفعات مشاهده : 1431
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

دعای تحویل سال نو / اجرا: مسعود کهریزی

ویژه برنامه فرا رسیدن بهار طبیعت وعید نوروز

مدح امیر مومنان حضرت امام علی(علیه السلام)

قال رسول الله صلی الله علیه وآله

گناه‌کارترین فرد در عرفات کسی است که از آن جا بازگردد در حالی که گمان می‌برد آمرزیده نخواهد شد.

(بحارالانوار:جلد 99،صفحه 248)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک