در مدح و مصیبت حضرت مسلم علیه السلام

ای بــــــه شهیـــدان خــدا پیشتاز     سینـــه بـــه شمشیـــر بـلا کـرده باز
مسلـم اســــلامی و اسـلام نــاب     کــــــوفــه شب تـیــــره و تـــو آفـتـاب
پیـش قــــدم از شهـــدای حسیـن     کــــرده سر و جتان به فـدای حسین
حـــــائر تــــو بـــر همـــه دارالامــان     زائـــــــر قـبــــر تــــــو امـــــام زمـــــان
بــــاب کـــــرم، بـــــاب نجـات همه     خــــــانــه بــــه دوش پســــر فـاطمه
هـــم علـــی و فـاطمـه را نـور عین     هــــم پـــــدر پـنـــج شهیـــد حسیــن
پیـش تــــــر از لیـلــــۀ میــــلاد تـــو     اشـــک فشــــان بــــوده نبـــی یاد تو
گفـت ز ایثـــــار و ســر افــرازی ات     بـــر پســـر فــــاطمـــه جـــانبـازی ات
مظهـــر صبـــر عـلـــوی، صبـــر تـــو     کــــوفـه شــــرف یـــافتـــه از قبــر تـو
عاشق حق، دل بـه تــو بازد، به تو     یــــوسـف زهـــرا بــه تــو نــازد، بـه تو
کـــوفـۀ تــــو قطعـــه ای از کـربـــلا     تشنـــه ولــــی تشنـــة صهبـــــای لا
جـــــد تـــــو یــــار نبــــی از ابتـــدا     عـــــم گــــــرامـــی تــــو شیـــر خـدا
نـــــور دو قــــــرص قمـــر فـــاطمـه     پـســــــر عمــــوی پـســـر فـــاطمـــه
همچــو ابـــوالفضــل رخـت دلفــروز     مثــــل علـــی: عــابد شب، شیر روز
مــــرغ سحـــر محـــو نـمـــاز شبت     نــــام حسیــن بـــن علـــی بـــر لبـت
نــــوبـت تـــو از شـهـــدا پیـش تـــر     غــــربـت تـــــو از همـگــــان بیـش تـر
شـب مــــه رویــت قمـــر کوچه ها     در دل شــــب رهــــگـــذر کـــوچه ها
مــــرغ دلــت پـــــر زده بـــر دارهـــا     روی تــــــو بـــــر دامـــــن دیــــوارهـــا
خستـــه ز دست خـود و بیگانه ها     بستــــــه بــــــه روی تــو در خـانه ها
کوفه چه بی عار و چه بی درد بود     پیـــــــرزنـی بیــــن همـــه مــــرد بـود
ای همــه قــربـــان دو قــربـانی ات     دو طـــفـــــــل آزادۀ زنـــــــدانـــی ات
جــز تـو که ای جان جهان تن دهد     دو طفل خود به دست دشمن دهد؟
ای رخت از خـون جبین گشته رنگ     ریختــه بـــر فـــرق تـــو بــــاران سنگ
حیف کـــه در دشمنـی ات تـاختند     بــــی خـــردان قــــدر تـــو نشنـاختند
حیف که شد غرقه به خون، پیکرت     گشـــت جــدا با لب عطشان، سرت
حیــف کــه در دل شـــررت ریختنـد     حیـــف کـــه آتـش بـه ســرت ریختند
غـــربـت تــــو در مـــلاء عـــام بــود     خـــون تــــو جــــاری ز لـب بـــام بــود
از لــب بـــــــام آن بــــدن نـــازنـیـن     گشـــت ســـرازیــــر بــــه روی زمیـن
طـــوعـــه کنــــار بــــدن پـــاک تــو      اشـــک فشـــان بـر تــن صد چاک تو
فــــاطمـه بــر زخــم تنت گـریه کرد     بـــــر دو گــــل یــــاسمنت گــریه کرد
ای بـــدنت قـــــرص مــــه آسـمـان     بستــــه بــــه پـــای تـو عدو ریسمان
رفتــــه بــه هــر ســو بـدن پـاک تو     کــــوچه بـــه کـوچه، تـن صد چاک تو
رشتـــة پیـمـــان همـــه بگسیختند     جـــسم تــــــو بــــر قنــــاره آویختــنـد
داغ تو داغ دل یک عالم است
تـربت تـو در بغل "میثم" است


تاریخ ارسال : سه شنبه 10 دی 1387
آخرین بازدید : چهار شنبه 1 خرداد 1398
تعداد بازدید کننده : 1216
دفعات مشاهده : 1244
» ارسال نظرات
متن پیام : *
نام :
تصویر امنیتی :
 
 
 

مناجات ماه رمضان

سرود میلاد امام حسن مجتبی علیه السلام

مناجات ماه رمضان

قال الصادق علیه السلام

امام حسن علیه السلام در خلقت و سیرت و شرافت شبیه ‏ترین مردم به رسول خدا بود.

(الأرشاد: جلد 2، صفحه 5)

مسئله روز

مسئله : اگر برای مسح، رطوبتی در کف دست نمانده باشد نمی‌تواند دست را با آب خارج، تر کند، بلکه (آقای سیستانی:... باید از ریش خود رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید و گرفتن رطوبت از غیر ریش و مسح نمودن با آن محل اشکال است.) باید از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد و با آن مسح نماید.

(آقای بهجت:... بنابر احتیاط باید اول از تری موی ریش و ابرو کمک بگیرد و اگر در آنها تری نبود از دست‌ها رطوبت می‌گیرد.)

آیت‌الله مکارم: اگر رطوبت کف دست خشک شود می‌تواند از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد با آن مسح کند، ولی از آب خارج جایز نیست و اگر فقط به اندازۀ مسح سر رطوبت دارد سر را با همان رطوبت مسح کند برای مسح پاها از اعضای دیگر، رطوبت بگیرد.

 (توضیح‌المسائل‌مراجع،مسأله 257)

اینستاگرام

پنل کاربری

کلیه حقوق مادی و معنوی مطالب متعلق به موسسه هنر و ادبیات هلال می باشد
طراحی و برنامه نویسی گروه فاواتک